Λιβύη: Μια Χώρα Βερβέρων Θύμα της Δυτικής Οριενταλιστικής Ψευτοϊστορίας, της Ανιστόρητης Ιδεολογίας του Παναραβισμού, και των Κακούργων Σιωνιστών Καντάφι & Χάφταρ
https://greeksoftheorient.wordpress.com/2019/04/12/λιβύη-μια-χώρα-βερβέρων-θύμα-της-δυτικ/
======================
Οι Ρωμιοί της Ανατολής – Greeks of the Orient
Ρωμιοσύνη, Ρωμανία, Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Σε ένα πρώτο κείμενό μου αναφέρθηκα στην βερβερική ταυτότητα της Λιβύης, στην νεώτερη οθωμανική κι ιταλική – αποικιακή ιστορία της, και στην παρασκευασμένη από δυτικούς οριενταλιστές ψευτοϊστορία και παναραβική ψευτοϊδεολογία που Άγγλοι, Γάλλοι κι Αμερικανοί αποικιοκράτες επέβαλαν στις αποικίες που κατέλαβαν. Στην περίπτωση της Λιβύης, τον παναραβισμό και το δυτικό ψευτοϊστορικό δόγμα επέβαλε το θλιβερό όργανο της Δύσης, ο άθλιος προδότης της χώρας και του λαού του Μουάμαρ αλ Καδάφυ (Καντάφι).
Το κείμενο εκείνο βρίσκεται εδώ:
Λιβύη: Μια Χώρα Βερβέρων κι όχι Αράβων και πως παραχαράχτηκε η Ιστορία της από τους Δυτικούς Αποικιοκράτες Οριενταλιστές – Α’
https://greeksoftheorient.wordpress.com/2019/04/12/λιβύη-μια-χώρα-βερβέρων-κι-όχι-αράβων-κ/
Στην συνέχεια θα αναφερθώ στο ίδιο, το παρασκευασμένο και καθοδηγημένο από την Δύση, τυραννικό και παρανοϊκό καθεστώς Καντάφι που κατέστρεψε την δύσμοιρη εκείνη χώρα ανεπανόρθωτα.
Όποιος παλιότερα υποστήριζε ή ακόμη σήμερα μιλάει θετικά υπέρ του καθώς πρέπει δολοφονημένου δικτάτορα Μουάμαρ αλ Καδάφυ (Καντάφι) του ψευτο-κράτους ‘Λιβύη’, είτε είναι άσχετος με τα γενόμενα στην χώρα εκείνη και στην ευρύτερη περιοχή, είτε είναι ένας πληρωμένος πράκτορας του σιωνισμού και των ψευτομασώνων.
Χωρίς αμερικανική καθοδήγηση (μέσω αιγυπτιακών διασυνδέσεων με το επίσης τυραννικό καθεστώς του επίσης πράκτορα των ΗΠΑ Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ), το εθνοπροδοτικό κάθαρμα Καντάφι δεν θα είχε την τεχνική γνώση, ώστε να επιτύχει το πραξικόπημά του εναντίον του λαοπρόβλητου βασιλιά Ιντρίς, ο οποίος τότε βρισκόταν σε επίσκεψη στο εξωτερικό. Το πραξικόπημα ήταν ιδιαίτερα αιματηρό παρά τα ψέμματα των ΜΜΕ.
Οι ΗΠΑ κι η Αίγυπτος ανεγνώρισαν τάχιστα το καθεστώς του πράκτορά τους και στην συνέχεια καθοδήγησαν επιμελώς τον άξεστο κι αμόρφωτο στρατιωτικό στο πως να κυβερνήσει καταστροφικά την χώρα του, αλλοιώνοντας την ιστορική βερβερική ταυτότητά της με γελοίες αλλά τυραννικές και ματοβαμμένες ‘εκστρατείες εξαραβισμού’.
Αμερικανοί σιωνιστές πράκτορες εγκαταστάθηκαν γι’ αυτό στην Τρίπολη και προσπάθησαν να εξαφανίσουν την βερβερική ιστορική ταυτότητα της χώρας και να δημιουργήσουν ένα τεχνητό, ψεύτικο έθνος ξεκομμένο από το παρελθόν και τους προγόνους, τις παραδόσεις και τις αρχές του.
Αυτοί μάλιστα, καθώς γνώριζαν από πρώτο χέρι ότι ο λεγόμενος ‘Ψυχρός Πόλεμος’ (μεταξύ της Δύσης και του σοβιετικού μπλοκ) δεν είχε ποτέ υπάρξει στην πραγματικότητα, έφεραν σε επαφή τον εύκολα χειραγωγούμενο διά κολακείας στρατιωτικό με την σάπια γραφειοκρατία της ήδη στάσιμης (διάβαζε: καταρρέουσας) μπρεζνιεφικής Σοβιετικής Ένωσης.
Αν είχε μια ελπίδα να επιβιώσει το ασκενάζι χαζαρικό σιωνιστικό καθεστώς της ΕΣΣΔ, αυτή ήταν η επιβολή του Χρουστσώφ ο οποίος είχε καταφέρει με συμμάχους να πετάξει τους Ασκενάζι Χαζάρους έξω από την εξουσία του πολιτμπυρώ. Αλλά αυτή θα ήταν μια έντονα αντισιωνιστική ΕΣΣΔ.
Μα, και γλυφοκώλι σε καμήλα ή γλυφομούνι σε μπαμπουΐνα να έκανε ο ψυχανώμαλος κτηνοβάτης δικτάτορας της Λιβύης, δεν θα κατάφερνε να έχει τόσο άρρωστο και σάπιο δέρμα. Οπότε πολλοί λένε ότι, όχι μόνον έπινε συνέχεια το κάτουρο της καμήλας του, αλλά κι έτρωγε τα κουράδια της, ο σιχαμιάρης κοπρολάγνος που βρήκε το τέλος που του άξιζε.
Οι σχέσεις ΕΣΣΔ και Λιβύης ήταν πάντοτε επιφανειακές κι η χώρα των Σοβιέτ ήταν πάντοτε μισητή στους περισσότερους κατοίκους της βορειο-αφρικανικής χώρας. Πολύ περισσότερο, επειδή η Αίγυπτος ήταν δίπλα και κάτι είχαν ακούσει κι οι ίδιοι οι Βέρβεροι της Τρίπολης για το τι εστί ‘σοβιετικοί σύμβουλοι’.
Οι ίδιοι Αμερικανοί σιωνιστές πράκτορες του έγραψαν, του Καντάφι, το πανάθλιο βιβλιδάριο που ονομάστηκε προς κολακείαν του Πράσινο Βιβλίο και μάλιστα του έκαναν και ιδιαίτερα μαθήματα για να ‘μάθει’ ο τύραννος (αν υποτεθεί ότι κάτι τέτοιο ήταν βιολογικώς δυνατόν) το ηλίθιο κι ασυνάρτητο περιεχόμενό του που γελοίοι και πληρωμένοι ψευτο-καθηγητάδες των δυτικών πανεπιστημίων ανέλαβαν εργολαβικά να εκθειάσουν – δείγμα κι αυτό του πόσοι ξεφτιλισμένοι μπορεί να είναι οι διάφοροι πανεπιστημιακοί της Δύσης οι οποίοι είναι αυτοί που πρέπει να εξολοθρευτούν πρώτοι για να ειρηνεύσει ο κόσμος και να γλυτώσει η ανθρωπότητα από την χολέρα τους.
Κι ήταν οι ίδιοι Αμερικανοί σιωνιστές πράκτορες που βοήθησαν τον άρρωστο, παρανοϊκό, έκφυλο, σεξουαλικά ανώμαλο και διεστραμμένο δικτάτορα να σωθεί, αποφεύγοντας τα κτυπήματα της αμερικανικής αεροπορίας στα χρόνια του προέδρου Ρόναλντ Ρέηγκαν.
Εννοείται ότι ενεργώντας έτσι επρόδωσαν την χώρα τους αλλά είναι γνωστό σε όλους ότι όσοι Αμερικανοί έχουν διπλή υπηκοότητα (δηλαδή αμερικανική κι ισραηλινή) είναι όλοι τους προδότες και πρέπει να σκοτωθούν από τον κοροϊδευμένο μέσο Αμερικανό με κάθε τρόπο και χωρίς καμμιά νομική διαδικασία.
Οι αφελείς, οι ανίδεοι κι οι παραπληροφορημένοι έχουν την εντύπωση ότι ο Καντάφι συγκέντρωσε με την πάροδο του χρόνου όλη την εξουσία της χώρας στα χέρια του, κι όποιος ταξίδευε στην Λιβύη στη δεκαετία του 1980 ή 1990 αυτό θα νόμιζε ότι διαπίστωνε.
Μια απέραντη οικογενειαρχία και λίγα καίρια πρόσωπα από τη φυλή του Καντάφι εξασκούσαν ασφυκτικό έλεγχο στην διοίκηση και στο στρατό της χώρας. Οικονομία δεν υπήρχε ουσιαστικά, επειδή όλα ελέγχονταν κεντρικά κι όλες οι ιδιωτικές επιχειρήσεις ανήκαν στην οικογένεια του δικτάτορα.
Άλλωστε, το ίδιο συνέβαινε και στις κρατικές επιχειρήσεις και στους δημόσιους οργανισμούς. Τα λογιστικά τους βιβλία ήταν απλώς τεφτέρια της τσέπης του κάθε πίθηκα της οικογένειας του ‘ραΐς’.
Ένα μεγάλο ποσοστό του συνόλου των κτηρίων σε όλη την απέραντη επικράτεια (13 φορές το μέγεθος της Ελλάδας) ήταν φυλακές, κι αν κι τοπικός πληθυσμός ήταν μικρός (σήμερα ακόμη δεν ξεπερνάει τα 7 εκ.), δεν υπήρξε ούτε μια στιγμή που να βρίσκονται στις φυλακές λιγώτεροι από 250000 πολιτικοί κρατούμενοι.
Δεν χρειαζόταν να κάνεις και κάτι το κακό για να φυλακιστείς.
Ακόμη περισσότεροι κατοίκοι της κακότυχης χώρας δολοφονήθηκαν αναίτια ή και για πλάκα.
Όταν delegation of power γίνεται από ένα αργυρώνητο κι εθνοπροδότη αρχιτσόγλανο μιας φυλής προς τα 15χρονα αλάνια και χαμίνια της φυλής του που τον βλέπουν ως ‘ηγέτη’, τα ανήλικα κτήνη αυτά που κρατάνε όπλα γίνονται οι χειρότεροι serial killers στην Παγκόσμια Ιστορία.
Οι χειρότεροι γκάνγκστερς της Δύσης δεν θα μπορούσαν ποτέ να υποψιαστούν τι Κόλαση ήταν η ‘Λιβύη’ του Καντάφι.
Η απομόνωση από την Δύση έκανε το αξιοθρήνητο κράτος του τάχα αντιδυτικού Καντάφι ακόμη πιο ακίνδυνο – ακόμη και τα γειτονικά κράτη (είχε μεσολαβήσει κι ένας σύντομος πόλεμος με την Αίγυπτο του Σαντάτ) – κι έρριχνε τον ίδιο ακόμη πιο πολύ στην αγκαλιά των ίδιων Αμερικανών σιωνιστών πρακτόρων.
Αυτοί του υπέβαλαν κάθε τόσο νέες ιδέες που ήταν γελοίες μπούρδες, σαπουνόφουσκες, θεωρίες κενές νοήματος, προτάσεις κενές ουσίας, κι ό,τι μπορούσε να σκαρφιστεί ένα σατανικό Ασκενάζι χαζαρικό σιωνιστικό μυαλό για να γελοιποιήσει τον στόχο του.
Έτσι, για παράδειγμα, το 1977, οι ίδιοι Αμερικανοί σιωνιστές πράκτορες απέδειξαν μόνοι τους σε όλο τον κόσμο την μυστική ύπαρξή τους, όταν παρεσκεύασαν κι άφησαν τον Καντάφι να αναγγείλει μια ανύπαρκτη στα αραβικά ψευτο-λέξη: ‘Τζαμαχιρία’ που υποτίθεται ότι περιγράφει την ιδιότυπη πολιτική πανούκλα του ανώμαλου κτηνοβάτη και κοπρολάγνου δικτάτορα – ένα καθεστώς που ήταν πολύ χειρότερο από το 1984 του Όργουελ.
Κανένας αραβόφωνος που έχει μάθει τα κορανικά, ‘κλασικά’ αραβκά και κανένας Άραβας της Χετζάζης στην Αραβία δεν θα μπορούσε να επινοήσει αυτή την ούτως ή άλλως ιστορικά ανύπαρκτη αραβική λέξη που δεν έχει κανένα νόημα.
Ποιοι θα μπορούσαν να το κάνουν;
Ειδικοί ανατολιστές που γνωρίζουν αρκετές σημιτικές γλώσσες και ξέρουν το σύγχρονο ψευτο-Ισραήλ από μέσα κι από έξω μου έχουν πει:
– Μόνον κάποιος Ασκενάζι Χαζάρος που ως μητρικές γλώσσες έχει τα γίντις (Yiddish – γλώσσα των Ασκενάζι στην Κεντρική κι Ανατολική Ευρώπη) και την μυστική γλώσσα των Χαζάρων (τα χαζαρικά – που τα αναφέρουν ως τάχα μη ομιλούμενη, νεκρή γλώσσα) και που στην συνέχεια έχει μάθει τέλεια αρχαία εβραϊκά κι αραμαϊκά και που αργότερα εργάστηκε σε γλωσσολογικά εργαστήρια στο Ισραήλ για να εισαγάγει αρχαίες εβραϊκές λέξεις, ελαφρά παραλλαγμένες, στα νέα εβραϊκά (που είναι μια ψευτογλώσσα χωρίς ιστορία, παρασκευασμένη στον 19ο και στον 20ο αιώνα με ινδοευρωπαϊκή γραμματική και συντακτικό και με αρχαίο εβραϊκό σημιτικό λεξιλόγιο), είναι όντως εξοικειωμένος με τέτοιες δουλειές και μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο.
Αρκεί βέβαια να έχει μάθει τέλεια
α) κορανικά, ‘κλασικά’ αραβικά,
β) την νεώτερη ψευτο-αραβική γλώσσα ‘φόσχα’ που Γάλλοι οριενταλιστές παρασκεύασαν στην Αίγυπτο του 19ου αιώνα, και
γ) την λεξικολογικά πάμπτωχη ‘αντίγια’ (κοινή ή καθομιλουμένη) που ομιλείται κατά τόπους όντας ένα μείγμα άλλων γλωσσών (κοπτικά, βερβερικά ή αραμαϊκά) και της ‘φόσχα’.
Να λοιπόν τι μπορεί να σου αποκαλύψει ένας ειδικός που αντίθετα από τους γελοίους ψευτο-καθηγητάδες των ελληνικών καναλιών ξέρει και την γλώσσα, και την ιστορία, και την καθημερινότητα, και τα πολιτικά παρασκήνια τέτοιων χωρών!
Όσο και να περιμένεις να βρεις κάτι τέτοιο σε λήμματα της wikipedia, άδικος κόπος και χαμένη ώρα.
Εκεί αναφέρονται σε μπουρδοθεωρίες και ψευτο-ετυμολογίες.
Σχετικά:
https://en.wikipedia.org/wiki/Third_International_Theory
Επίτευγμα των ίδιων Αμερικανών σιωνιστών πρακτόρων ήταν κι η προϊούσα τσαρλατανοποίηση του Καντάφι με γελοίους σκούφους, απίστευτες ρόμπες, κυρα-κατινίστικες μεταξωτές εσάρπες, παρδαλές βράκες, φουσκωτά φουστάνια, ογκωδέστατους τζουμπέδες κι άλλα ασυνάρτητα ενδυματολογικά ξερατά που σαν νούμερο επιθεώρησης θα έκοβαν περισσότερη μονέδα από τα πετρελαιοβάρελά του.
Όλοι οι Αφρικανοί αρχηγοί κρατών, ακόμη κι αυτοί που του παρίσταναν τον φίλο με το αζημίωτο, όπως ο χριστιανός Ησαΐας Αφεβόρκι πρόεδρος της Ερυθραίας, ξεκαρδίζονταν στα γέλια για ώρες, όταν γυρνούσαν πίσω στις χώρες τους κι αφηγούντο διά μακρών σε συγγενείς, φίλους, συνεταίρους, υπουργούς και γραμματείς πως και πόσο άβολα κουνιόταν ο Καντάφι μέσα σ’ αυτές τις τουρμπανο-κυλότες του.
Κατάλληλα μόνο για να καθαρίζουν δημόσιους καμπινέδες ήταν τα βρακιά και τα κουρέλια που φορούσε ο τρισάθλιος για να παριστάνει τους αρχαίους Αφρικανούς βασιλιάδες της Νουμιδίας στο άρρωστο μυαλό του που είχε σαλέψει από την συνεχή κολακεία των μυστικών Αμερικανών σιωνιστών ‘συμβούλων’ του.
Άλλο επίτευγμά τους ήταν να τον πείσουν να παριστάνει τον αρχηγό της Αφρικής ενάντια στην τάχα ηγεμονία της Δύσης. Αυτό ήταν ένα οικτρό βουκολικό θέαμα που εξαγρίωνε όλους τους Αφρικανούς αρχηγούς κρατών κι όλους τους Δυτικούς πολιτικούς ηγέτες που γνώριζαν ότι ένας ρεμπεσκές σαν τον Καντάφι δεν ήξερε ούτε καν τα ονόματα όλων των αφρικανικών κρατών – πόσο μάλλον των εθνών (δεδομένου ότι τα νεοαποικιακά κράτη που έχουν στήσει εδώ και πολλές δεκαετίες οι Γάλλοι, οι Άγγλοι κι οι Αμερικανοί είναι κυριολεκτικά νεκροταφεία εθνών και μέσα σε ένα αφρικανικό ψευτο-κράτος έχουν συμπεριληφθεί χωρίς την θέλησή τους και 10 και 20 διαφορετικά, καταπιεσμένα έθνη).
Το να μιλάει ένας άσχετος για ένα θέμα είναι ο καλύτερος τρόπος για να γελοιοποιηθεί αυτό το θέμα.
Η σατανική σιωνιστική προπαγάνδα και τα υπουργεία Εξωτερικών των αποικιοκρατικών χωρών γνωρίζουν αυτή την αλήθεια πολύ καλά. Αγνοώντας τα πάντα για τους αφρικανικούς πολιτισμούς και την επίδρασή τους στον σχηματισμό ευρωπαϊκών πολιτισμών, μη έχοντας ιδέα για Αφρικανική Ιστορία, μη γνωρίζοντας ούτε μία αφρικανική γλώσσα, ο Καντάφι, όταν μιλούσε για αφρικανική ενότητα, την γελοιοποιούσε όσο πιο κατάφωρα επιθυμούσαν οι δυτικοί οριενταλιστές ακαδημαϊκοί κι οι αποικιοκράτες διπλωμάτες της Γαλλίας, της Αγγλίας και των ΗΠΑ.
Όταν αγνοείς το περιεχόμενο ενός θέματος κι αναφέρεσαι στην μορφή, γίνεσαι ολότελα καταγέλαστος και κάνεις ζημιά στο εν λόγω θέμα.
Μια σύγκριση με την προσέγγιση ενός διακεκριμένου αφρικανολόγου είναι αρκετή για να καταδείξει πόση ζημιά έκανε ο Καντάφι στην υπόθεση της Αφρικανικής Ενότητας.
Συνεργαζόμενος με προεδρικούς υποψηφίους στην Νιγηρία και με αφροκεντρικά πολιτικά κόμματα σε όλη την Δυτική Αφρική, ο Έλληνας ανατολιστής καθ. Μουχάμαντ Σαμσαντίν Μεγαλομμάτης είχε προ ετών εισηγηθεί την οργάνωση ενός Πανεπιστημίου Αφρικανικής Αναγέννησης (το όνομα είναι αυτό ενός κόμματος υπαρκτού σε πάνω από 10 χώρες από το Καμερούν μέχρι την Σενεγάλη).
Προσέξτε τι συνιστά στην ολότελα αντι-αποικιοκρατική παρουσίασή του ο κ. Μεγαλομμάτης, ο οποίος κάνει συγκρίσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Αφρικανικής Ένωσης για να εξηγήσει ότι το πρώτο βήμα για πραγματική παν-αφρικανική ενότητα είναι η άμεση κατάργηση της χρήσης των αγγλικών και των γαλλικών απ’ άκρου εις άκρον της Μαύρης Ηπείρου, η εκμάθηση σε κάθε αφρικανική χώρα πολλών ξένων αφρικανικών γλωσσών, κι η γενικευμένη απόρριψη της αποικιοκρατικής οριενταλιστικής ψευτοϊστορίας στην Κατώτερη, Μέση κι Ανώτερη Εκπαίδευση κάθε αφρικανικής χώρας. Σχετικά:
https://www.academia.edu/22843510/AFRICAN_RENAISSANCE_UNIVERSITY_A_VISION
Συγκρίνετε τώρα τέτοιες συστηματικές, ακαδημαϊκές και πολιτικές εισηγήσεις με τις τσιχλόφουσκες του Καντάφι για να αντιληφθείτε την ζημιά που έκανε αναφερόμενος στο τι δεν ήξερε.
Έτσι, ο μεν Καντάφι είχε το τέλος που του άξιζε, γιατί την προδοσία πολλοί αγάπησαν, τον προδότη ουδείς, το δε αποικιακό ψευτο-κράτος δεν μπορούσε παρά να διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη.
Ακόμη χειρότερα, ο διεφθαρμένος λαός τη Λιβύης που ανέχθηκε τον Καντάφι, παρασύρθηκε στην κονόμα, την αρπαχτή, την εκδούλευση, και την ανηθικότητα, κι αφοσιώθηκε στο χρήμα, το κέρδος, τον καταναλωτισμό και τον υλισμό, κατέληξε στον σκοτωμό που του αξίζει.
Ένας πράκτορας της ΣΙΑ χρηματοδοτημένος από την Σαουδική Αραβία είναι ο Χάφταρ που το μόνο που θα καταφέρει θα είναι να επιδεινώσει την κατάσταση. Ένας λαός που απεμπολεί την εθνική του ταυτότητα για να αποδεχθεί μια ψεύτικη που του επιβάλλει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο η δυτική αποικιοκρατία, είναι ένας λαός ξεγραμμένος από την Ιστορία.
Μόνον μια ένωση των Βερβέρων από τα δυτικά άκρα της Αιγύπτου μέχρι το Μαρόκο μπορεί να σώσει τους Βέρβερους που βρίσκονται διαιρεμένοι στα ψευτο-κράτη και ψευτο-έθνη Αίγυπτος, Λιβύη, Τυνησία, Αλγερία, Τσαντ, Νίγηρ, Μάλι, Μαρόκο και Μαυριτανία.
Αλλοιώς, είναι προτιμώτερο να θεωρήσουν η Γερμανία, η Αυστρία κι η Ιταλία την βόρεια Αφρική ως τελειωμένη υπόθεση, να οργανώσουν μια μεγάλη στρατιωτική κατάκτηση, να υποδουλώσουν όλον τον τοπικό πληθυσμό και, συγκεντρώνοντάς τον σε στρατόπεδα συγκέντρωσης – εργοστάσια, να βρουν από την Ερυθρά Θάλασσα, Αίγυπτο και Σουδάν μέχρι τον Ατλαντικό Ωκεανό περίπου 240-250 εκατομμύρια σκλάβων που τους χρειάζονται ως εργατικό δυναμικό σχεδόν μηδενικού κόστους για να αντιμετωπίσουν επιτυχώς και σε παγκόσμια κλίμακα τον κινεζικό ανταγωνισμό.
