Showing posts with label Suakin. Show all posts
Showing posts with label Suakin. Show all posts

Tuesday, August 31, 2021

Οι Λαθεμένοι Χάρτες του Μπέρκλει, η Ψευτο-Ιστορία των Σιωνιστών, κι η Σατανική 'Αριστοκρατία του Πνεύματος'

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ ΑΝΕΝΕΡΓΟ ΜΠΛΟΓΚ “ΟΙ ΡΩΜΙΟΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ” 

Το κείμενο του κ. Νίκου Μπαϋρακτάρη είχε αρχικά δημοσιευθεί την 10η Φεβρουαρίου 2019 

———————————————–   

Οι Λαθεμένοι Χάρτες του Μπέρκλει, η Ψευτο-Ιστορία των Σιωνιστών, κι η Σατανική ‘Αριστοκρατία του Πνεύματος’
https://greeksoftheorient.wordpress.com/2019/02/10/οι-λαθεμένοι-χάρτες-του-μπέρκλει-η-ψευ/  

=================  

Οι Ρωμιοί της Ανατολής – Greeks of the Orient

Ρωμιοσύνη, Ρωμανία, Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία

Σε παλαιότερο κείμενό μου αναφέρθηκα στο τεραστίων διαστάσεων φαινόμενο των λαθεμένων χαρτών που εξεπίτηδες ετοιμάζονται και δημοσιεύονται από εγκληματίες ψευτοϊστορικούς, πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα, εκδοτικούς οίκους, ΜΜΕ και πολλά από τα θεωρούμενα ως έγκριτα σάιτς και πόρταλς του Ιντερνέτ όπως η Wikipedia.

Το κείμενο βρίσκεται εδώ:

Οι Ιστορικοί Χάρτες που έχετε δει είναι σχεδόν Όλοι Ψεύτικοι! Απορρίψτε την Στρεβλή Ιστορία που έβαλαν στα κεφάλια σας!

https://greeksoftheorient.wordpress.com/2018/05/10/οι-ιστορικοί-χάρτες-που-έχετε-δει-είνα/

Οι εξεπίτηδες λαθεμένοι και στρεβλοί χάρτες αυτοί σκοπό έχουν να υποστηρίξουν τις διαστρεβλώσεις, τις παραποιήσεις, τις αποσιωπήσεις, τις αποκρύψεις, και τις αλλοιώσεις της Ιστορίας τις οποίες για διαφορετικούς λόγους σιωνιστές, ψευτομασώνοι κι ιησουΐτες επιχειρούν – η κάθε μυστική εταιρεία ανάλογα με τους στόχους και τα συμφέροντά της.

Μη νομίζετε ότι είναι εύκολο για ένα έστω μορφωμένο άτομο να εντοπίσει την παραχάραξη που υπάρχει σε ένα χάρτη! Δεν πρόκειται για χονδροειδείς παραποιήσεις βέβαια, γιατί τότε δεν θα τις πίστευε κανένας και θα γελοιποιούνταν αυτοί που θα τις δημοσίευαν. Πολλές παραποιήσεις εντοπίζονται σε ακραία σημεία χαρτών, σε λάθος ονομασίες, σε παραλείψεις τοπωνυμίων, ενώ άλλες αφορούν το πλαίσιο μέσα στο οποίο τοποθετείται το περιεχόμενο που θέλει να παρουσιαστεί στον χάρτη.

Μια παρουσίαση ανακριβειών πάνω σε ένα ιστορικό χάρτη επηρεάζει συχνά το υποσυνείδητο. Δηλαδή ο χάρτης γίνεται επί τούτω: για να τυπώσει στο υποσυνείδητο όσων τον βλέπουν μια στρεβλή εντύπωση. Έτσι, ένας χάρτης της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας των χρόνων του Ιουστινιανού που δείχνει χώρες γύρω από την Μεσόγειο κι ανατολικά μέχρι την Συρία παραχαράσσει την Ιστορία. Δείχνει σε όσους τον βλέπουν μια μεγάλη χώρα αλλά αποκρύβει έντεχνα μια ακόμη μεγαλύτερη χώρα που ήταν ο βασικός αντίπαλος του κράτους του Ιουστινιανού: το Σασανιδικό Ιράν του Χοσρόη Α’. Στην περίπτωση αυτή ένας σωστός χάρτης εκτείνεται από τον Ατλαντικό μέχρι τα δυτικά άκρα της Κίνας στην Κεντρική Ασία.

Συχνά η διόρθωση ενός και μόνον εσκεμμένα λαθεμένου χάρτη παίρνει χιλιάδες λέξεις για ένα εξειδικευμένο ιστορικό. Αναδημοσιεύω εδώ ολόκληρο ένα εξαιρετικό άρθρο του Έλληνα ανατολιστή, ιστορικού καθ. Μουχάμαντ Σαμσαντίν Μεγαλομμάτη, ο οποίος χρειάστηκε πάνω από 4000 λέξεις για να εξηγήσει πόσο λαθεμένος είναι ένας ιστορικός χάρτης της Ανατολικής Αφρικής στα ισλαμικά χρόνια τον οποίο δημοσίευσε στο σάιτ του το θεωρούμενο ως σπουδαίο αμερικανικό πανεπιστήμιο Μπέρκλει. Οι φωτογραφίες κι οι υπότιτλοι είναι από το άρθρο του Έλληνα ανατολιστή.

Εκτός από τις γνώσεις που θα αποκτήσετε για το θέμα, διαβάζοντας το άρθρο, θα αντιληφθείτε πόσο προκλητικές είναι αυτές οι παραποιήσεις όταν επιτελούνται από όσους αυτο-αποκαλούνται ‘αριστοκρατία του πνεύματος’ ενώ στην πραγματικότητα είναι οικτροί κι άθλιοι παραχαράκτες και πρόστυχοι σατανιστές.

Islam, Makuria, Sudan, Ethiopia, and Abyssinia, Map Forgery & Historical Falsification at Berkeley

Prof. Muhammad Shamsaddin Megalommatis

================================== 

“Dar al-Islam (the Muslim World) in the 13th century” / From: “The Travels of Ibn Battuta. A Virtual Tour with the 14th Century Traveler” uploaded in the portal of Berkeley University

(http://ibnbattuta.berkeley.edu/

The Sultanate of Delhi during the 13th c., prior to the rise of Khilji dynasty (under the Mamluk dynasty), controlled a much smaller territory leaving not only the entire Gujarat but also large parts of Rajastan out of its control.

13th c. Islamic territory in the Iberian Peninsula (above) & 14th c. Islamic Emirate of Granada in their real historical dimensions

The correct borders of the Mamluk state of Egypt in the Red Sea

Involving many universities, publishing houses, mass media, encyclopedias (and notably the Wikipedia), diplomatic services, and international NGOs, a vast project of systematic map forgery of global dimensions can be attested in an almost infinite number of cases either on hard copies or online. The existing trends that can be assessed after a meticulous observation of many thousands of maps lead us to the conclusion that the undertaken forgery only reflects and strengthens the historical falsification that we can notice in the texts of articles, scholarly articles, encyclopedia entries, and books. In other words, the historical falsification that has been systematically carried out at global scale by the Freemasonic / Zionist academics and their assistants covers also an incredibly high number of maps that are available for general and specialized readership.

To analyze the character, the nature and the targets of the entire falsification process it would take volumes; however, one can briefly identify the targets as fully reflecting the essence of the historical, philosophical, religious, ideological and political falsehood that the Freemasonic / Zionist academics want to diffuse. In this case, we have to primarily deal with a vicious discrimination that takes first the unsuspicious form of a mere differentiation; some nations, peoples, countries, states, persons, concepts, and issues are favored, whereas others are disfavored.

As per the needs of the above differentiation, the historical truth is magnified, embellished, and better highlighted for those favored, whereas it is undermined, tarnished and concealed for those disfavored. The methods involved are numerous and much diversified. The size of an article is merely an example. When you publish a 3000 words entry in an encyclopedia to present the history of a less important nation, and you allot only 1500 words for the entry which is dedicated to the history of another, definitely more important nation, certainly your intentions are evil, your publications are biased, and your falsification targets are to elevate what you favor and to lower what you disfavor – particularly if the history of the more important nation happens in addition to be better documented with more historical sources, larger textual and epigraphic evidence, and a longer record of diverse archaeological findings.

Except the size of an entry, many other parameters matter as well, when it comes to a systematic falsification effort. The overall presentation, the presence or the absence of maps, pictures and diagrams, etc., everything in fact adds points to the said effort. The contents of the text, and of the maps, are certainly the most essential parts of the falsification effort, but undoubtedly not the only.

When it comes to the contents of the maps, a country can be shown bigger or smaller, the borderlines can be shifted to one or the other side, the details included can be many or few; furthermore, the background color (which defines the territoriality) can be extended beyond the level of historical reality or withdrawn to some lesser (and false) degree.

If the map contents concern a moment of the past, for the cartographic forgers the distortion needed to achieve the falsification target is certainly an easier job than in the case the map contents relate to a current situation. No one will accept in 2014 the veracity and the trustworthiness of a European political map that depicts Crimea with the same color as that of Ukraine, because it is known to all that Crimea does not belong anymore to Ukraine, having effectively seceded earlier this year.

But what happens in the case of a historical map dating back to the Islamic Ages, the Christian times or the periods of the Oriental Antiquity? In these cases, the map forgery process becomes easier. Similarly with common lies, map forgery combines elements of historical truth along with points of distortion; there cannot be a ‘full lie’, because no one will believe it. And there cannot be a total map forgery, because people will immediately identify the map as purely fictional, fake, and therefore worthless.

The extensive map forgery project reveals the existence of a detailed plan shared by many, and this takes us to the level of an advanced conspiracy. Those who deny the existence of conspiracies are contradicted and rejected by History itself, because in the last 5000 years of History we have come across thousands of cases of conspiracy undertaken by two or more people, countries or organizations against their specific targets.

Actually, if we accept for a moment the incredible falsehood that there has never been any conspiracy in the World History, we will have to interpret all the cases of map forgery and historical falsification as the result of mere human errors. This is not however possible, because there is plenty of evidence that many authors and researchers did not share the false view or idea (that takes the form of a specific map forgery or historical falsification) and that they presented a different viewpoint.

If, contrarily, these points that we consider as forgery were generally accepted as truthful and correct by all authors and researchers, and one specialist demonstrated that these points were actually wrong and mistaken, we could accept that, before the refutation and the rectification of the mistaken points, all scholars had committed an error.

We could even accept, in the case of some authors presenting the historical truth and others developing a different version, that the latter committed merely a mistake; but in this case, there should not be a specific trend (in favor of one land, country, state, nation, national history or person) that is repeated across many different maps, articles and books.

In this regard, a mere comparison helps us reveal the truth, i.e. identify whether a case of map forgery really took place. If the mistake is generally repeated by all, we can conclude that it is a real error. If the mistake occurs here and there, but there are more specialized publications that present a different, historically correct, view and do not accept the mistake, we have certainly to do with a case of deliberate forgery and not with a mistake; particularly if the specific target is the same as in many other cases of forgery, which means that the specific target was the common denominator in all these cases of forgery.

It is essential to point out at this moment that map forgery does not only occur in a specialized per subject map, but can be noticed in subject-unrelated maps and articles, which means that we are indeed in front of a vastly implemented project of forgery of disproportionate size.

One of the modern countries that has been methodically supported by the vast map forgery project and the overall historical falsification program is Abyssinia (which only recently was also fallaciously re-baptized as ‘Ethiopia’ despite the fact that, as per the Ancient Greek and Roman sources whereby this name was first used, ‘Ethiopia’ is the state, the land and the Cushitic nation immediately south of Egypt, so today’s North Sudan).

As per the needs of the historical falsification, Ethiopia is presented confusingly and mistakenly as identical with Abyssinia (whereas it is not) and also as larger of dimension. Many different maps in diverse websites and books portray Abyssinia falsely and in size greater than its real as per the historical period concerned in order to boost its image.

Example of map forgery in the portal of Berkeley University, US

In the present article, I will focus only one map and demonstrate its forged nature. It is very shameful that the map was published in the portal of an American university, but given the biased position of the US government in so many issues, taken into account the existence of various lobbies and their corrupt practices, and bearing in mind the utilization of the US universities by the US establishment and the powers that be, one can understand why this forgery was attempted at the detriment of all readers.

The forgery example is therefore taken from a presentation which, under the title “The Travels of Ibn Battuta. A Virtual Tour with the 14th Century Traveler”, is featured in the portal of Berkeley University (http://ibnbattuta.berkeley.edu/). In the section Introduction (see link) there is a map that supposedly helps the student grasp the size of the Islamic world within the limits of the then known world and the most important empires and kingdoms of the 1st half of the 14th c. Under the map, at the bottom of the page, the legend reads: “Dar al-Islam (the Muslim World) in the 13th century”. This must be a typographical error (because Ibn Battuta traveled in the 14th c.) or then the map is misplaced.

However, as the Sultanate of Delhi is depicted as having the dimensions it had under the Sultan Ala al din Khilji (1296 – 1316), I rather believe that the wrong legend is due to a typo. Actually, the Sultanate of Delhi during the 13th c., prior to the rise of Khilji dynasty (under the Mamluk dynasty), controlled a much smaller territory leaving not only the entire Gujarat but also large parts of Rajastan out of its control.

Another indication about the correct period for this map is given by the borderlines of the Islamic Emirate of Granada (Nasrid Kingdom) in Andalusia. In the map, the Nasrid state is portrayed within the borders it had during the 14th c., whereas in the 13th c. the Almohad territory was quite larger.

Last, since the map mentions the Mamluk Kingdom of Egypt, which was incepted only in 1250, so in the very middle of the 13th c., we cannot afford to take it as reflecting the historical realities of the 13th c. (it does not cover its first half) but rather the very end of the 13th c. and the 14th c. Islamic world; so this also confirms that the wrong legend is the result of a typo.

However, these are not the mistakes I wanted to discuss; nor do I want to mention the numerous general mistakes of this fabrication that is however included in the portal of Berkeley University. In fact, there are no borderlines for either the Islamic states or the other realms; this leaves the students with a very poor understanding of the era concerned.

Map forgery to portray part of 14th c. East African coast as out of Islamic control

The grave mistake, which was deliberately made in order to give a disproportionate size of, and impression about, Ethiopia, concerns the Eastern African coast. The historical truth is that the entire African coast of the Red Sea and, beyond Bab al Mandeb straits, the Eastern African coast down to today’s Mozambique was part of the Islamic world.

However, in the map, the southern borders of the Mamluk state in Egypt are wrongly placed far more in the north than their actual, historical extent. Part of the Red Sea coast of Africa that corresponds to part of the coast of Modern Egypt, the entire coast of Sudan, the northern part of Eritrea’s coast is shown as out of the Islamic World, which is totally wrong. Beyond that point, from Eritrea’s southern coastal confines to Mozambique the African coast is included within the borders of the Islamic world, which is correct.

As per the wrong borderlines of the map, the southernmost area that the Mamluk state controlled in Egypt’s Red Sea coast was Berenice and the cap Ras Banas; this is a tremendous historical mistake, because the Mamluk control extended farther in the South.

The Red Sea coast of Africa that is shown as out of the Islamic world has a size that comprises the following three major cities-harbors, namely Aydhab, Suakin and Massawa. These cities are mistakenly depicted as lying out of the Islamic control.

Aydhab is today a desolate place in the so-called triangle of Halaib; this means that it is located within today’s Egyptian territory and in its south-easternmost extremity, which is considered by Sudan as de jure Sudanese territory.

Suakin is today a thriving harbor in Sudan’s Red Sea coast southwestwards of Jeddah, which – on the opposite seaside – was the traditional Arabian coast harbor where all Muslims disembarked when traveling to perform Hajj in Mecca and Medina.

Massawa is the main harbor or Eritrea, located in its northern coast, around 110 km from Asmara, the Eritrean capital in the inland.

What happened to Aydhab, Suakin, and Massawa in the late 13th and during the 1st half of the 14th century, when Ibn Battuta lived, traveled, and even crossed these territories? To what state did these cities belong? This is what we will examine now.

Aydhab

Aydhab belonged to a small Christian Kingdom of the indigenous nation of the Blemmyes (today’s Beja) after the Eastern Roman control of Egypt was terminated in 642 CE with the arrival of the Islamic armies, and until this southern extremity of Egypt was recaptured by the Fatimid authorities that ruled from Cairo in the end of the 10th c. CE. The local Beja royal family managed to survive as vassal for several hundreds of years, but it did not have a substantive power beyond the administration of the local affairs. They were able only to create some problems to the Islamic authorities in Cairo from time to time.

 Following the Islamic occupation of Alexandria and the Northern African coast (642 – 651), the south of Egypt escaped the early Islamic Caliphate’s control and belonged to a Christian Nubian kingdom named Nobatia, which was closely linked with the Coptic Patriarchate of Alexandria. Nobatia’s capital was at Faras, not far Abu Simbel, which is today Egypt’s southernmost city on the Nile. However, some time in the 8th – 9th c., in order to face the mounting Islamic pressure from the North, Nobatia was forced to merge (despite Christological differences) with its southern neighbor Makuria, the main Christian Kushitic state in the land that was called Ethiopia by the Greeks and the Romans and Sudan by Arabic speaking people. It goes without saying that this land and this Kushitic nation have nothing to do with the Semitic, non-African, Amhara and Tigray Abyssinians who only recently usurped the name of Ethiopia which does not belong to their Semitic past, as it is diametrically opposed to their Yemenite ethnic origin. Aswan became part of the Islamic world in the early 10th c.

As the Fatimid rulers ensured full control over today’s Egypt’s territory and secured the transportation in the southernmost confines of their territory, it was very common for caravans to cross diagonally the Eastern Desert from Edfu or Aswan to Aydhab (the pattern existed in pre-Islamic times when caravans used to cross from Qena or Qift to Berenice) and then sail to Arabia, Yemen, and other destinations.

During the Crusades, Aydhab was attacked and destroyed (1182) but there was no Crusaders’ settlement in the area. King Dawud of Makuria attacked Aydhab in 1270, but this was only one of the last spasms of the Christian Ethiopian state of Makuria; the Mamluk Sultan of Egypt counterattacked and Makuria became a vassal state thus starting its downgrading spiral that led to its extinction within a century.

Aydhab was crossed by Ibn Battuta himself; this is what he wrote about it:

“Thence my way lay through a number of towns and villages to Munyat Ibn Khasib [Minia], a large town which is built on the bank of the Nile, and most emphatically excels all the other towns of Upper Egypt. I went on through Manfalut, Asyut, Ikhmim, where there is a berba with sculptures and inscriptions which no one can now read-another of these berbas there was pulled down and its stones used to build a madrasa–Qina, Qus, where the governor of Upper Egypt resides, Luxor, a pretty little town containing the tomb of the pious ascetic Abu’l-Hajjaj, Esna, and thence a day and a night’s journey through desert country to Edfu.

Camels, Hyenas, and Bejas

Here we crossed the Nile and, hiring camels, journeyed with a party of Arabs through a desert, totally devoid of settlements but quite safe for travelling. One of our halts was at Humaythira, a place infested with hyenas. All night long we kept driving them away, and indeed one got at my baggage, tore open one of the sacks, pulled out a bag of dates, and made off with it. We found the bag next morning, torn to pieces and with most of the contents eaten. After fifteen days’ travelling we reached the town of Aydhab, a large town, well supplied with milk and fish; dates and grain are imported from Upper Egypt. Its inhabitants are Bejas. These people are black-skinned; they wrap themselves in yellow blankets and tie headbands about a fingerbreadth wide round their heads. They do not give their daughters any share in their inheritance. They live on camels milk and they ride on Meharis [dromedaries].

One-third of the city belongs to the Sultan of Egypt and two-thirds to the King of the Bejas, who is called al-Hudrubi. On reaching Aydhab we found that al-Hudrubi was engaged in warfare with the Turks [i.e. the troops of the Sultan of Egypt], that he had sunk the ships and that the Turks had fled before him. It was impossible for us to attempt the sea-crossing [across the Red Sea], so we sold the provisions that we had made ready for it, and returned to Qus with the Arabs from whom we had hired the camels”.

At a later date, Ibn Battuta sailed from Jeddah to Aydhab; this is what he mentions about it:

 “After the [AD 1332] pilgrimage I went to Judda [Jedda], intending to take ship to Yemen and India, but that plan fell through and I could get no one to join me. I stayed at Judda about forty days. There was a ship there going to Qusayr [Kosair], and I went on board to see what state it was in, but I was not satisfied. This was an act of providence, for the ship sailed and foundered in the open sea, and very few escaped.

Afterwards I took ship for Aydhab, but we were driven to a roadsted called Ra’s Dawa’ir [on the Egyptian coast of the Red Sea], from which we made our way [overland] with some Bejas through the desert to Aydhab. Thence we travelled to Edfu [on the Nile] and down the Nile to Cairo, where I stayed for a few days, then set out for Syria and passed for the second time through Gaza, Hebron, Jerusalem, Ramlah Acre, Tripoli, and Jabala to Ladhiqiya”.

Suakin

In the Antiquity, Suakin was known as Ptolemais Theron (Ptolemais of the Hunters), and it was a Ptolemaic and Roman colony that remained out of the control of the great inland state of Ethiopia (which is Sudan) that had its capital at Meroe (today’s Bagrawiyah), not far from the point where Atbarah river (Astavaras in Ancient Greek texts) joins the United Nile river.

Meroe was far greater, wealthier, and more important than Axum, the capital of Abyssinia that stretched further on the south in the mountainous area of today’s Northern Eritrea and the confines of Northern Abyssinia (today’s Fake Ethiopia). Whereas Axum, capital of Abyssinia, controlled the harbor city of Adulis (nearby today’s Massawa) and the surrounding coastland, Meroe did not control any portion the Red Sea coast of today’s Sudan. Meroe was far larger and stronger a state, but its trade with Egypt (and later the Roman Empire) and across Sahara turned it to a formidable continental power.

After the Abyssinian Axumite attack and destruction of Meroe (370 CE), and following a 50-year period of migrations and confusion, most of Meroitic Ethiopia’s territory became the center of the Christian Ethiopian state of Makuria with capital at Dunqula Agouza, around 580 km south of today’s Egyptian/Sudanese borderline. After Nobatia (further in the North) and Makuria, a third Christian state was incepted in the area of today’s Khartoum. Makuria was stronger than the other two states and controlled today’s Sudanese coastline, but in Sudan (i.e. the true Ethiopia) Christianity was spread from the North, not from the Southeast (Axumite Abyssinia). In reality, there were never good relations between the three Kushitic Christian kingdoms of Ethiopia and the Semitic kingdom of Abyssinia.

With the early expansion of Islam, the Red Sea coast escaped from the control of both, Makuria (Ethiopia) and Abyssinia, becoming part of Islamic Caliphate’s territory. As Makuria was a Sahara-centered kingdom (like Meroitic Ethiopia), the kings of Dunqulah managed to survive, prosper and expand across Sahara for many long centuries; quite contrarily, as Axumite Abyssinia was a Red Sea / Yemen-centered kingdom, it disintegrated immediately and disappeared quickly, leaving no posterior traces other ruins.

The indigenous nation of Blemmyes (Beja), who live west of the Nile in the times of the Egyptian Antiquity and whose pre-Islamic past is known for several millennia thanks to Egyptian Hieroglyphic, Greek, Latin and Coptic texts, may have enjoyed a limited independence around Suakin as a vassal state for several centuries after the early expansion of Islam. There was however no chance for a united Beja kingdom; this nation appears to have been divided across tribal lines until they were progressively Islamized.

In Islamic historiography, Suakin is first mentioned by al Hamdani. The Mamluk pressure started being felt as early as 1264, when Islamic armies from Upper Egypt took control of Suakin, although Makuria still existed in the inland. The rise of Mamluk influence in the Makurian affairs, the Islamization of part of the Makurian nobility, and the internal Beja royal rivalry between Aydhab and Suakin are the three reasons of the consolidation of Islamic control over Suakin.

After 1317, Suakin was permanently under Islamic control and, few decades later, Makuria totally collapsed in the inland, leaving Alodia as the only Christian Ethiopian (Sudanese) state which survived until as late as 1600. The loyalty of the Suakin Beja ruler to the Mamluk ruler at Cairo was expressed after 1317 with the dispatch of no less than 80 slaves, 300 camels, and 30 tusks of ivory annually! Progressively the Beja became Muslims.

Al Dimashqi, who slightly antedates Ibn Battuta, mentioned the existence of a local king. Ibn Battuta referred to Suakin where he however never set foot, specifying that the local Sultan was the son of the Sharif of Mecca, and that he had inherited this position from his maternal uncles, who were Beja, which in itself testifies to an advanced level of Beja Islamization.

Massawa

The Eritrean Red Sea coast came under the Islamic Caliphate’s control as early as the middle of the 7th c. The first Islamic naval attack against the Abyssinian harbor of Adulis took place already in 640 – even before the siege of Alexandria – under the admiral of the Red Sea fleet Alkama ibn Mujazziz. After several battles and counterattacks, Adulis was finally occupied and destroyed never to recover again. Subsequently, Axum, the Abyssinian capital, was cut off from the Red Sea trade routes and deprived from its main resources; it was therefore only normal that its end came soon afterwards because the small country did not control any part of the African hinterland, having always been a Red Sea / Yemen-centered state.

The fact that the three Christian Kingdoms of Ethiopia, notably Nobatia, Makuria and Alodia in today’s Sudanese territory, had always isolated and quarantined Axumite Abyssinia played a determinant role in the final elimination of Axum.

 As Beja progressively expanded, several small local kingdoms were formed across the former Abyssinian coastland (i.e. the northern coast of today’s Eritrea), and mixed marriages with Muslims (mainly Yemenite merchants and navigators) consolidated their limited basis as vassals of the Caliph.

Massawa rose gradually to prominence in the Dahlak archipelago region (around 50 km north of the ancient Abyssinian harbor of Adulis), but was always subordinated to the Islamic Caliphate as regards governmental issues, and heavily dependent on northern Beja tribes and royal lines. This tribal royal tradition continued down to the Ottoman times, when Massawa was a Turkish stronghold in the South. Then, the ‘viceroy’ of Massawa had to report to the Ottoman governor of Suakin. All the small sultanates that were formed on northern Eritrean territory were peacefully kept as vassal dependencies of the Caliphate for many centuries until they were annexed to the Ottoman Caliphate.

Conclusion

Following the above points, we can safely claim that

– the map included in the presentation “The Travels of Ibn Battuta. A Virtual Tour with the 14th Century Traveler” featured in the portal of Berkeley University is historically wrong and greatly misplaced.

– it should have included all the African Red Sea coast into the Dar al Islam territory that is the only demarcated in this map.

– the name ‘Ethiopia’ is wrongly placed nearby the Red Sea coast and should therefore be removed to the left (further in the Sudanese inland) and there replaced by ‘Makuria’ and ‘Alodia’ with the extra definition ‘Christian kingdoms of Ethiopia’. There is enough space for this information to be properly added on the map.

– to the south of Alodia, ‘Abyssinia’ should also be noted because the small and barbaric Amhara state had already been formed in 1270 (under the fake ‘Solomonic’ dynasty with the exorbitant claims and the historical falsification as foundation of its misplaced, pseudo-Christian pretensions).

– finally, alongside the Somali coast, the precision ‘Somali Sultanates’ should be added.

Friday, August 27, 2021

Ίμια & Σουάκιν: ελληνικό, πτολεμαϊκό το νησί που αγόρασε ο Ερντογάν στο Σουδάν – αποκαλύπτει ο κ. Μεγαλομμάτης

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ ΑΝΕΝΕΡΓΟ ΜΠΛΟΓΚ “ΟΙ ΡΩΜΙΟΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ” 

Το κείμενο του κ. Νίκου Μπαϋρακτάρη είχε αρχικά δημοσιευθεί την 23η Φεβρουαρίου 2018.

Ο κ. Μπαϋρακτάρης αναφέρεται σε κάποιες πτυχές των πολύ έντονων δεσμών τους οποίους επί σχεδόν τρεις δεκαετίες έχω με το Ανατολικό Σουδάν.

----------------------------------------  

Ίμια & Σουάκιν: ελληνικό, πτολεμαϊκό το νησί που αγόρασε ο Ερντογάν στο Σουδάν – αποκαλύπτει ο κ. Μεγαλομμάτης


=========================

Οι Ρωμιοί της Ανατολής – Greeks of the Orient

Ρωμιοσύνη, Ρωμανία, Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία

 



Ίμια & Σουάκιν: ελληνικό, πτολεμαϊκό το νησί που αγόρασε ο Ερντογάν στο Σουδάν – αποκαλύπτει ο κ. Μεγαλομμάτης

 

https://greeksoftheorient.wordpress.com/2018/02/23/ίμια-σουάκιν-ελληνικό-πτολεμαϊκό-το/ 

Όσοι νομίζουν ότι στις αρχές του 2018 (ή ακόμη πιο πριν) η Ελλάδα ντε φάκτο απώλεσε την εθνική κυριαρχία της στα Ίμια / Καρντάκ μόνον, κάνουν ένα άσχημο και οικτρό λάθος.

 

Τα Ίμια είναι δυο βραχονησίδες που ποτέ πάνω τους δεν υπήρξε μία πόλη, ένας αρχαίος οικισμός, μια εκκλησιά, ένας αρχαίος ναός, ή έστω ένα λιμάνι – εμπορείο.

 

Όμως την ίδια περίοδο που η Ελλάδα έχασε τα Ίμια, επειδή δεν ήξερε να διατηρήσει την κυριαρχία της πάνω στις βραχονησίδες, απώλεσε και κάτι πολύ πιο σημαντικό: μια πτολεμαϊκή αποικία στην Ερυθρά Θάλασσα όπου για πολλούς αιώνες (στα πτολεμαϊκά και ρωμαϊκά χρόνια) διατηρήθηκε όχι απλώς μια ελληνόφωνη κοινότητα αλλά μια επίσημη κρατική κυριαρχία εξαρτημένη πρώτα από την πρωτεύουσα του πτολεμαϊκού κράτους, την Αλεξάνδρεια, κι αργότερα από την ρωμαϊκή αυτοκρατορία, την Ρώμη και την Κωνσταντινούπολη.

 

Το Σουάκιν (ή και Σαουάκιν / SuakinSawakin) ήταν η αρχαία Πτολεμαΐς Θηρών, μια πτολεμαϊκή αποικία – επίσημη επικράτεια του κράτους των Πτολεμαίων που θεμελιώθηκε επί Πτολεμαίου Β’, δηλαδή στις αρχές του 3ου προχριστιανικού αιώνα. Τότε ήταν επίσης πτολεμαϊκές επικράτειες η Κρήτη και η Κύπρος. Η Πτολεμαΐς Θηρών ήταν το ίδιο σημαντική αν όχι ακόμη περισσότερο σημαντική επικράτεια, επειδή – όπως δηλώνει το όνομά της – χρησίμευε ως διαμετακομιστικό κέντρο των Πτολεμαίων για το αφρικανικό εμπόριο και το κυνήγι αγρίων θηρίων.

 

Δηλαδή, μετά την Αρσινόη (Σουέζ), τον Μυός Όρμον (Αλ Γαρντάκ / Χουργκάντα), τον Φιλωτέρας (Σαφάγα), τον Λευκόν Λιμένα (Κουσέϊρ) και την Βερενίκη (Μπερνίς – Ρας Μπανάς) που ήταν τα πτολεμαϊκά λιμάνια της Ερυθράς Θαλάσσης στις ακτές της ίδιας της Αιγύπτου, η Πτολεμαΐς Θηρών (Σουάκιν, 50 χμ νότια από το Πορτ Σουδάν) ήταν υπερπόντια πτολεμαϊκή κτήση κι επικράτεια στις ακτές της Αιθιοπίας, όπως ήταν το αρχαίο όνομα του Σουδάν κατ’ αντιδιαστολήν με την Αβησσυνία (που σήμερα έχει υφαρπάξει το όνομα της Αιθιοπίας).

 


– Ποιος είναι ο μόνος Έλληνας ιστορικός κι ανατολιστής που έχει γράψει για όλα αυτά;

– Μα φυσικά ο γνωστός στους Βέρβερους της Αλγερίας, στους Ορόμο της Αβησσυνίας και της Κένυας, στους Μπέτζα του Σουδάν, στους Υεμενίτες του Χαντραμάουντ, στους Μπαλούτς της Γεδρωσίας, στους Αζέρους της Τουρκίας, στους Γιαζιντί της Αρμενίας, στους Τουρκμένους του Ιράκ, στους Αραμαίους της Συρίας, στην Τουρκία, στη Σομαλία, στην Αίγυπτο και αλλού, αλλά άγνωστος στην Ελλάδα, ανατολιστής ιστορικός και πολιτικός επιστήμονας κ. Μουχάμαντ Σαμσαντίν Μεγαλομμάτης.

 

Στο βιβλίο του – ανάλυση του αρχαιοελληνικού κειμένου Περίπλους της Ερυθράς Θαλάσσης (εκδ. Στοχαστής, Αθήνα 1994), ο κ. Μεγαλομμάτης δίνει τον γεωγραφικό, πολιτικό και εμπορικό-οικονομικό περίγυρο των όσων διαλαμβάνει το συγκεκριμένο κείμενο του πρώτου χριστιανικού αιώνα και αναλύει διά μακρών το πως συστήθηκε μέσα στους αιώνες το κατά ξηράν, έρημον και θάλασσαν εμπόριο αρωμάτων, μπαχαρικών και μετάξης μεταξύ Δύσης και Ανατολής πρώτα ανάμεσα στην Μεσοποταμία, την Ινδία και την Κεντρική Ασία και τελικά, στα χρόνια συγγραφής του αρχαίου κειμένου, μεταξύ Ρώμης, Μεσοποταμίας, Κεντρικής Ασίας, Ανατολικής Αφρικής, Ινδίας, Ινδοκίνας-Ινδονησίας, και Κίνας. Το βιβλίο αυτό βρίσκεται διαθέσιμο και στο Ιντερνέτ:
https://periplusmariserythraei.wordpress.com

 



Ο κ. Μεγαλομμάτης τα έγραψε όλα αυτά πριν από ένα τέταρτο αιώνα αλλά το σκουπιδαριό των ελληνικών ψευτο-πανεπιστημίων, η χολέρα του ελληνικού κράτους, η σαπίλα της ΚΥΠ και του ανάξιου στρατεύματος, κι η πανούκλα του ελληνικού πολιτικού κόσμου απέκρυψαν την σημασία του έργου του εκείνου που θα έπρεπε να είχε γίνει ο γνώμων της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής στον τομέα της Ανατολικής Αφρικής και της Ερυθράς Θαλάσσης. Η Ελλάδα ήταν η μόνη που έχασε από αυτό το συμβάν που μόνον αναδεικνύει την τύφλα και την μιζέρια του αθηναϊκού κατεστημένου που οδηγεί τη χώρα στο γκρεμό. Ο κ. Μεγαλομμάτης παράτησε την Ελλάδα, σταδιοδρόμησε στην Τουρκία, στην Αίγυπτο, στη Σομαλία και αλλού, κι η Ελλάδα βούλιαξε γενικώς.

 

Ένα γεωστρατηγικώς σημαντικό σημείο μπορεί να χάνει τη σημασία του περιστασιακά αλλά την ανακτάει σύντομα. Έτσι λοιπόν, στη συνέχεια, η Πτολεμαΐς Θηρών έχασε σιγά-σιγά τη σημασία της γύρω στα χρόνια του Ιουστινιανού για να την επαναποκτήσει λίγο αργότερα, όταν έγινε η πύλη της Αφρικής για την Μέκκα, την Μεδίνα και την Ιερουσαλήμ που περιλαμβάνονταν στο Χατζ (προσκύνημα) των Αφρικανών μουσουλμάνων. Γνωστή ως Σουάκιν ήταν και πάλι μια ακμάζουσα πόλη – εμπορείο – επίνειο όλων των αφρικανικών οθωμανικών κτήσεων από την Αλγερία μέχρι το Σουδάν στην ανατολική αφρικανική ακτή. Για αιώνες, το Σουάκιν κι η Τζέντα ήταν τα δυο κυριώτερα λιμάνια στην Ερυθρά Θάλασσα.

 

Πολύ μικρή ενημέρωση, ως συνήθως, ηλίθιου εθνικιστικού, ρατσιστικού κι αντι-τουρκικού χαρακτήρα, έγινε στην Ελλάδα αναφορικά με την εκ μέρους του Σουδάν παραχώρηση μιας τεράστιας έκτασης γύρω από το Σουάκιν στην Τουρκία.

 

– Πως οι Τούρκοι έμαθαν για το Σουάκιν;

– Μα φυσικά χάρη στον κ. Μεγαλομμάτη ο οποίος εργάστηκε σε τρία πανεπιστήμια στην Τουρκία και στην Βόρεια Κύπρο (1994-1997), κάνοντας γνωστά σε όλους τα πορίσματα των μέχρι τότε ερευνών του και ταυτόχρονα κατεξευτελίζοντας την ασυνάρτητη πολιτική των καθαρμάτων Πάγκαλος, Σημίτης, Καραμανλής, Παπανδρέου, Σαμαράς, Βενιζέλος και Κοτζιάς.

 

Ο κ. Μεγαλομμάτης ήταν ο μόνος Έλληνας υπήκοος ο οποίος εργάστηκε επίσης ως πανεπιστημιακός στην Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου – κάτι που αποτελεί μία συμβολική πράξη – ληξιαρχική πράξη θανάτου του ψευδοκράτους Ελλάδα. Ήδη δηλαδή από το 1994 ο κ. Μεγαλομμάτης έδειξε ότι η χώρα πρέπει να διαλυθεί, να καταργηθεί, και να ανασυσταθεί αυτή τη φορά πάνω σε αληθινές, σωστές, ιστορικές, εθνικές βάσεις κι όχι σαν παρασκεύασμα και κλωτσοσκούφι των δυτικών αποικιοκρατικών χωρών (Γαλλία, Αγγλία κι Αμερική). Αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα.

 

Αργότερα, ο κ. Μεγαλομμάτης έφυγε από την Τουρκία, έζησε κι εργάστηκε αλλού αλλά το έργο του έμεινε κι οι εθνικιστικοί κύκλοι που πρόσφατα έθεσαν τον Ερντογάν υπό τον έλεγχό τους βρήκαν τις παλιές προτάσεις του κ. Μεγαλομμάτη και τις έβαλαν στο πρόγραμμα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής.

 

Αντί όμως να παραχωρήσει (ενοικιάσει) το Σουδάν στην Τουρκία την όλη έκταση γύρω από το Σουάκιν, θα μπορούσε η κυβέρνηση του Χαρτούμ να την εμπιστευθεί στην Ελλάδα. Κι αντί να γίνουν μόνον αναστηλώσεις του οθωμανικού Σουάκιν, θα μπορούσαν να γίνουν και ανασκαφές ώστε να έρθουν στο φως της μέρας οι αρχαιότητες της Πτολεμαΐδος Θηρών.

 


– Πως;

 

– Μα θα αρκούσε να το προτείνει η Ελλάδα. Όλα όσα προσφέρει στο Σουδάν η συμφωνία με την Τουρκία θα μπορούσε να τα προσφέρει η Ελλάδα.

 

– Και γιατί κανένας Έλληνας πανεπιστημιακός ή διπλωμάτης, στρατιωτικός ή κυπατζής σαν το άθλιο σκουλήκι Καλεντερίδης δεν το σκέφτηκε;

 

– Αυτό είναι απλό. Είναι όλοι τους αμόρφωτοι, τυφλωμένοι στα ψέμματα που τους έχουν μάθει, ανίκανοι, δειλοί, μίζεροι, κρετίνοι, τιποτένια όργανα αυτών που τους κατάντησαν έτσι, νοιάζονται μόνον για τη θεσούλα τους, και -κυρίως- έχουν μια τελείως λαθεμένη αντίληψη για το ποιοι είναι, για το ποιο είναι το έθνος μας, για το ποιο μπορεί να είναι το κράτος μας, και για το ποιο είναι το παρελθόν κι η ιστορία μας. Ο εθνικισμός τους στράβωσε.

 


Μια αυτοκρατορία όπως η Ρωμανία δεν μπορεί να έχει εθνικισμούς. Ο εθνικισμός είναι η ιδεολογία των περιττωματικών ψευτοκρατών στυλ ‘Σερβία’ ή ‘Βουλγαρία’ που είναι ψευτοπράγματα επινοημένα στο Παρίσι και στο Λονδίνο για τις κατά τόπους ανάγκες της πολιτικής τους. Δεν είχαν κανένα εθνικιστικό μίασμα στο μυαλό τους οι Κωνσταντίνος ΙΑ’ Παλαιολόγος, οι Άγγελοι, η Άννα Κομνηνή, ο Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητος, οι Ίσαυροι, ο Ηράκλειος ή ο Ιουστινιανός. Γιατί; Γιατί κυβερνούσαν μιαν αυτοκρατορία. Και αυτοκρατορία σημαίνει Οικουμένη. Η νεώτερη έννοια της λέξης ‘έθνος’ είναι ένα ανύπαρκτο ψέμμα. Μία φαντασίωση επινοημένη από τα κακουργηματικά και σατανικά καθεστώτα της Γαλλίας και της Αγγλίας και προβεβλημένη εκ μέρους τους στα στοχευμένα θύματά τους. Όσοι πιστεύουν στην νεώτερη ψευτο-έννοια ‘έθνος’ αυτο-καταδικάζονται σε εκμηδενισμό.

1894 Egypt & the Mahdist Sudan

Παραθέτω την ανταλλαγή σχολίων σχετικά με το θέμα αυτό που είχα με ένα φίλο στο ΥΤ. Εδώ:

Μαίρη Χρονοπούλου – Τι μετράει σε μια φιλία

https://www.youtube.com/watch?v=HIuPolgRmvM

 

Ό,τι αναφέρω βασίζεται σε συζητήσεις μου με τον κ.Μεγαλομμάτη που έχει ζήσει κι ερευνήσει το Σουάκιν και την ευρύτερη περιοχή του Ανατολικού Σουδάν, όπως και τόσες άλλες εκτάσεις από το Μαρόκο μέχρι την Κίνα, καθώς και στο ίδιο το Σουδάν όπου βρίσκεται τώρα. Προσωπικά έχω βρεθεί σε απόσταση λίγων ωρών από το Σουάκιν (στην Κέσαλα του Σουδάν) αλλά δεν επισκέφθηκα ποτέ τις ακτές του Σουδάν.

 

Ό,τι θα διαβάσετε είναι σύντομη μόνον αναφορά στο θέμα αυτό που έχει πολλές διαστάσεις δεδομένου ότι η ευρύτερη περιοχή του Ανατολικού Σουδάν κατοικείται από ένα μόνον έθνος που μπορεί να αυτονομηθεί κι ανεξαρτητοποιηθεί, δραματικά και άρδην αλλάζοντας την γεωγραφία και την γεωπολιτική της Ερυθράς Θαλάσσης. Το έθνος αυτό, οι Μπέτζα, απασχόλησε την αρχαιοελληνική γραμματεία περισσότερο από οποιαδήποτε λογοτεχνία άλλου, κοντινού ή μακρινού, έθνους. Οι Μπέτζα, ανάμεσα στους οποίους έχει ζήσει ο κ.Μεγαλομμάτης, δεν είναι άλλοι από τους Βλέμμυες.

 

Και αν οι σημερινοί Βλέμμυες εξεγερθούν εναντίον του Σουδάν, η συμφωνία Χαρτούμ – Άγκυρας θα πεταχθεί στα σκουπίδια. Αλλά για να γίνει κάτι τέτοιο, η Ελλάδα θέλει ένα Μεγαλομμάτη για πρωθυπουργό ή υπουργό εξωτερικών – κι όχι τα σημερινά σκουπίδια. Γιατί το κυριώτερο σημείο σχετικά με το έθνος αυτό που έμαθα χάρη στον κ. Μεγαλομμάτη ήταν η ύπαρξη ενός αρχαιοελληνικού κειμένου που διαλαμβάνει τα ηρωϊκά ανδραγαθήματα των προγόνων των σημερινών περιθωριοποιημένων Μπέτζα: Βλεμμυομαχία. Κι ο κ. Μεγαλομμάτης μόνον εθαύμασε την άθληση, την στρατιωτική εξάσκηση, και την σκληροτράχηλη ζωή των Μπέτζα καθώς και την γεμάτη στερήσεις διαβίωση στα πέτρινα όρη τους.

 

------------------------------


Aristeidis Lykas

Χμμμμμ. Κάποιοι, μη Ευρωπαίοι, αντιλήφθηκαν πως πάτησαν μπανανόφλουδα με την προσπάθεια τους να βάλουν στο ΝΑΤΟ τα Σκόπια (σχέδιο κλεισίματος του Σουέζ), και ξεσπάνε στην Νέα Δημοκρατία. Εχεις ακούσει πως έγινε απαγωγή της Νατάσας Καραμανλή, για μερικές ώρες, μερικές εβδομάδες πριν “δώσει” τις εκλογές ο Καραμανλής το 2009; Το παραπάνω αφορά τις δωροδοκίες της Novartis.

 

Οι Ρωμιοί της Ανατολής – Greeks of the Orient

Είμαι στη Νότια Γερμανία, όχι μακριά από τη Στουτγάρδη. Με τον Μάρκο, τον Μεγαλομμάτη, και άλλους. Γυρίζω στην Κένυα μεθαύριο πρωΐ. Εκεί είναι η Μαρία, τα παιδιά κι οι υπόλοιποι.

 

Όχι, δεν είχα ακούσει τίποτα σχετικό με το τι λες αλλά, όταν ήμουν στην Ελλάδα, δεν παρακολουθούσα και δεν συζητούσα καθόλου για πολιτική. Συχνά, δεν ήξερα ούτε καν το όνομα του πρωθυπουργού. Ναι, είχα αντίληψη ότι ήταν παρά φύσιν η τότε παραίτηση του Καραμανλή και η απόπειρά του να χάσει τις εκλογές. Αλλά αυτό μόνο. Έπειτα, γνώρισα άτομα που υποθέτω ότι ξέρουν περισσότερα για το θέμα αυτό, αλλά δεν έτυχε να συζητήσουμε είτε για το θέμα είτε για την περίοδο. Η όλη περίοδος της ζωής μου από περίπου το 2003/2004 μέχρι το 2009 ήταν μια μάλλον μουντή περίοδος μεγάλης απομόνωσης κι αλλαγής. Έπειτα παντρεύτηκα και τα υπόλοιπα σου είναι γνωστά.

 

Το να μπει η Μακεδονία στο ΝΑΤΟ είναι μια γερμανική θέση. Και είναι λογική: όσο πιο πολύ εύφλεκτο υλικό μαζεύεται κάπου, τόσο πιο κοντά έρχεται η έκρηξη! Ινσαλάχ που λένε και στ’ αραβικά!!!!! Ευρωπαίοι έχουν πολλά κανάλια για να κατευθύνουν τα πράγματα στην Αμερική χωρίς οι Αμερικανοί να το καταλαβαίνουν. Υποθέτω ότι, όπως λες, οι τελευταίοι το αντιλήφθηκαν αλλά μάλλον αργά, γιατί τώρα και η Αγγλία έχει ρίξει το βάρος της για να μπει η Μακεδονία στο ΝΑΤΟ.

 

Σουάκιν, Πορτ Σουντάν και Ανατολικό Σουδάν

Το κλείσιμο του Σουέζ είναι ένα σενάριο που χάνει το βάρος του – γιατί έχουν μεσολαβήσει ‘επεισόδια’. Η Τουρκία αγόρασε ένα νησί στο Σουδάν, 50-60 χμ νότια από το Πορτ Σουντάν: το Σουάκιν (Suakin / η σωστή προφορά του στα αραβικά είναι Σαουάκιν και κατά μια παρετυμολογία σημαίνει “τόπος των τζιν” – δηλαδή μιας κατηγορίας πνευμάτων).

 

Από το 1995, η σουδανική κυβέρνηση διαίρεσε το λιμάνι του Πορτ Σουντάν στα δύο: εκεί κράτησε τον ελλιμενισμό των εμπορικών πλοίων. Και μετέφερε στο Σουάκιν κάθε γραμμή επιβατηγών / φέρρυ για Τζέντα, Σουέζ βασικά και δευτερευόντως για άλλα λιμάνια. Έτσι, ανήγειρε εκεί μια αποβάθρα ώστε να δένουν τα φέρρυ.

 

Σκέψου ότι από Πορτ Σουντάν και Σουάκιν περνάει ο μόνος ασφαλτοστρωμένος δρόμος που συνδέει το Χαρτούμ με την Ερυθρά Θάλασσα. Ο δρόμος πάει Κέσαλα (κοντά στα σύνορα της Ερυθραίας), περνάει από το Γκεντάρεφ, και μέσω Ουάντ Μάντανι φτάνει στο Χαρτούμ από το νότο (πάει ‘γύρω-γύρω’)! Έχω κάνει την διαδρομή Χαρτούμ – Κέσαλα – Ασμάρα στην Ερυθραία οδικώς – το 2011, με τον Μάρκο φυσικά, όταν ήμασταν στην Ερυθραία, αλλά δεν έχω πάει στις ακτές του Σουδάν.

 

Αντίθετα, η σιδηροδρομική σύνδεση Χαρτούμ με Ερυθρά Θάλασσα (Πορτ Σουντάν) γίνεται από τα βορειοανατολικά και μέσω Σέντι (Shendi) και Άτμπαρα. Έπειτα, και επί πολύ, διασχίζει τα βουνά του Ανατολικού Σουδάν και φτάνει στο Πορτ Σουντάν που είναι ένα μεγάλο φυσικό λιμάνι που με πολλές αποβάθρες κι εξοπλισμό έφτειαξαν (όπως άλλωστε και τον σουδανικό σιδηρόδρομο) οι Άγγλοι αποικιοκράτες στις αρχές του 1900! Έκτοτε, ουδέν νεώτερον!!!! Τώρα, όλη αυτή η περιοχή του ανατολικού Σουδάν δεν είναι μια απλή ιστορία, όπως άλλωστε ούτε το Σουάκιν είναι μια απλή ιστορία.

 

Όλη η περιοχή του ανατολικού Σουδάν πέρα από τα πιο ανατολικά σημεία που φτάνει ο Νείλος (Άτμπαρα, Μπερμπέρα) και μέχρι τα παράλια της Ερυθράς Θαλάσσης είναι μια ορεινή περιοχή που δεν έχει σχέση με την έρημο που βρίσκεται πέρα από τα δυτικά άκρα αυτής της ορεινής έκτασης.

 

Οι οροσειρές προχωρούν από τα βόρεια μέχρι τα νότια (σε μια γραμμή ελαφρά ΒΔ-ΝΑ) και τα βουνά φτάνουν λίγα μόνο χιλιόμετρα πριν από την παραλία. Αυτές οι οροσειρές ξεκινούν από την Αίγυπτο και φτάνουν μέχρι την Ερυθραία – και τελειώνουν λίγο πριν από το Τζιμπουτί.


 


Ανατολικό Σουδάν: η Χώρα των Μπέτζα

Σε όλη αυτή την περιοχή στο Σουδάν, όπως επίσης και στα νοτιοανατολικά άκρα της Αιγύπτου (Ρας Μπανάς και Σαλατεΰν) και στα βόρεια άκρα της Ερυθραίας, οι μόνοι ντόπιοι είναι οι Μπέτζα (Beja / οι Αιγύπτιοι το προφέρουν Μπίγκα). Ούτε Νούβιοι, ούτε αραβόφωνοι Κουσίτες, ούτε Τιγκράϋ Σημίτες υπάρχουν εκεί.

 

Οι Μπέτζα και οι συγγενείς τους Χαντεντάουα (Hadendowa) είναι οι μόνο κάτοικοι – εκτός από την ‘κρατική διοίκηση’ που αποστέλλεται από το Χαρτούμ στο Πορτ Σουντάν και στο Σουάκιν. Οι Μπέτζα είναι όλοι παραμερισμένοι, αφημένοι στην τύχη τους, χωρίς ποτέ το παραμικρό έργο υποδομής να έχει γίνει εκεί και προς όφελος των ιδίων.

 

Είναι τρομερά σκληροτράχηλο έθνος και χάρη στον Μεγαλομμάτη, που έχει ζήσει επί μακρόν ανάμεσά τους, έχω μάθει πολλά γι’ αυτούς. Ήταν οι πιο τρομεροί πολεμιστές υπέρ του Μάχντι στο Σουδάν ενάντια στην αγγλική αποικιοκρατία και τα βέλη τους πιάνουν τους στόχους με επιτυχία πάνω από 98/100.

 

Σήμερα ακόμη στους πολλούς αχαρτογράφητους οικισμούς τους στα βουνά εκπαιδεύουν τα παιδιά τους με το ίδιο τρόπο και τα κάνουν τρομερούς ιππείς και πολεμιστές.

 


Σαφώς και δεν μπορούν να αντιπαρατεθούν σε σύγχρονα εξοπλισμένο στράτευμα στην πεδινή έκταση από το Πορτ Σουντάν στο Σουάκιν, αλλά όλοι οι μεγάλοι και τεχνολογικά εξοπλισμένοι στρατοί του κόσμου θα σκέφτονταν τις απώλειες ενός τρελού σχεδίου να επιχειρήσουν να κατακτήσουν την ορεινή περιοχή των Μπέτζα. Άλλωστε ούτε επί αγγλοαιγυπτιακού Σουδάν ούτε επί ανεξάρτητου Σουδάν έφτασε ποτέ ‘κράτος’ στα βουνά εκεί.

 

Οι σημερινοί Μπέτζα είναι οι Βλέμμυες των αρχαίων ελληνικών κειμένων  

Δίχως άδικο! Οι Μπέτζα δεν είναι άλλοι από τους Βλέμμυες των αρχαίων ελληνικών κειμένων ή τους Βουγαείτες των χριστιανικών χρόνων. Οι Βλέμμυες ήταν το μόνο έθνος στον κόσμο για το οποίο στα αρχαία ελληνικά φτειάχθηκε μια λέξη σύνθετη με τη λέξη ‘μάχη’! Βλεμμυομαχία!! Σκέψου! Ο Μεγαλομμάτης βρισκόταν όμως εκεί ήδη το 1992 πριν γίνει καθηγητής στην Τουρκία και την Βόρεια Κύπρο.

 

Είχε σχέσεις με το Ανατολικό Μέτωπο, με το Κογκρέσο των Μπέτζα, και υποστήριξε πάντοτε την απόσχιση των Μπέτζα και την ίδρυση ανεξάρτητου κράτους. Σχετικά με την οργάνωση αυτή και τα σκαμπανεβάσματα στις σχέσεις της με το Χαρτούμ:

https://en.wikipedia.org/wiki/Eastern_Front_(Sudan)https://en.wikipedia.org/wiki/Eastern_Sudan_States_Coordinating_Councilhttps://www.dabangasudan.org/en/all-news/article/eastern-sudan-peace-agreement-a-failure-report

 

Να ένα από τα αρκετά άρθρα του Μεγαλομμάτη σχετικά με τους Μπέτζα, αναδημοσιευμένο πρόσφατα:

https://www.academia.edu/35054078/Sudans_Beja_Blemmyes_and_their_Right_to_Freedom_and_Statehood_2006_

 

Από όλα αυτά καταλαβαίνεις ότι το νησί που αγόρασε πρόσφατα η Τουρκία στο Σουάκιν ανήκει στην Γη των Μπέτζα. Όπως επίσης καταλαβαίνεις ότι, αν αποσχισθεί το ανατολικό Σουδάν και γίνει ανεξάρτητο το κράτος των Μπέτζα, το υπόλοιπο Σουδάν είναι αυτόματα μια ….. landlocked country με μια θηλειά στο λαιμό!!

 

Σουάκιν: ένα Θαύμα της Γεωγραφίας

Το Σουάκιν είναι μια σπάνια περίπτωση γεωγραφίας. Κύτταξε τι ‘νησί’ είναι! Και θυμάμαι περίπου τα λόγια του Μεγαλομμάτη:

 

Καθώς πλέουμε προς τα νότια και με την Αφρική στο δεξί μας χέρι, ανοίγεται δεξιά μας ένα είδος πορθμού. Έχει ένα βάθος 2-3 χμ και πλάτος σχεδόν 500 μ ή και λιγώτερο. Μπαίνουμε στον πορθμό ή δίαυλο. Στο τέλος του βλέπουμε μια παραλία πιο κοντά/μπροστά μας.

 

Ο δίαυλος διακλαδίζεται λοιπόν σε δύο μέρη, στα δεξιά (βόρεια) και στα αριστερά (νότια) και δείχνει να εκτείνεται κυκλοτερώς γύρω από την παραλία μπροστά μας. Από όποια διακλάδωση του διαύλου και να προχωρήσεις, φτάνεις στην πίσω πλευρά της έκτασης αυτής που στην πραγματικότητα είναι ένα ‘νησί’ που συνδέεται με την ηπειρωτική γη από μία πολύ στενή και όχι επιμήκη λωρίδα γης.

 


Άρα στην ουσία το Σουάκιν δεν είναι ακριβώς νησί αλλά μια κυκλική χερσόνησος της οποίας η κεφαλή είναι μεγάλη αλλά το στέλεχος (που την συνδέει με την ηπειρωτική γη) πολύ μικρό.

 

Όπως και νάχει το πράγμα, όποια διακλάδωση του διαύλου και να πάρεις, δεν μπορείς να περιπλεύσεις το Σουάκιν.

 

Εδώ είναι μια αρκετά καλή αεροφωτογραφία πιο πρόσφατη αν κρίνω από το τι έχω ακούσει για τον τόπο από τον Μεγαλομμάτη που έμεινε κάτι μήνες εκεί, έκανε παρέα με τα πολυάριθμα και μυστηριώδη κοράκια της περιοχής (που κανένας δεν τολμάει να πειράξει!), και μάλιστα παρατήρησε πως οι …. γάτες πιάνουν με τα μπροστινά πόδια τους μικρά ψάρια στην άκρη του ρηχού γιαλού στο τμήμα της γης που συνδέει το ‘νησί’ με την ηπειρωτική γη!!!!

 


Να μια φωτογραφία που ταιριάζει με τις περιγραφές που είχα και που βλέπει προς τα ανατολικά: https://www.egypttoday.com/Article/2/39419/Why-Egypt-is-concerned-over-Sudan-Turkey-s-Suakin-deal

 


Φαίνονται και το ‘νησί’, και η μικρή λωρίδα γης που το συνδέει με την ηπειρωτική γη, και οι διακλαδώσεις του διαύλου τριγύρω του, και ο δίαυλος/πορθμός πιο πέρα. Φαίνεται και το λιμάνι και το πως πρέπει να πλεύσει το πλοίο πέρα στα ανατολικά για να βγει από τον πορθμό και να βρεθεί στα καθ’ αυτό νερά της Ερυθράς Θαλάσσης.

 

Το Σουάκιν όμως έχει τεράστια ιστορία. Και το τι λέει η σημερινή Τουρκία είναι μόνον η μισή αλήθεια.

 

Να και κάτι σχετικό:

http://www.trt.net.tr/greek/kosmos/2017/12/28/anakoinose-apo-to-soudan-skhetika-me-to-nesi-souakin-877580

 



 

Σουάκιν: το πιο σημαντικό λιμάνι της Αφρικής των ισλαμικών χρόνων – πύλη για το Χατζ

Όντως, το Σουάκιν επί 10-12 αιώνες ήταν η αφρικανική πύλη προς την Μέκκα, την Μεδίνα και την Ιερουσαλήμ που ήταν οι τρεις απαραίτητες πόλεις για τον κάθε μουσουλμάνο να επισκεφθεί όταν έκανε το Χατζ (προσκύνημά του).

 

Μουσουλμάνοι από εκτάσεις των νεώτερων ψευτοκρατών, όπως η Σενεγάλη, η Νιγηρία, η νότια Αλγερία, η νότια Λιβύη, η Μαυριτανία, το Μαρόκο, την Κεντρική Αφρική, το Καμερούν και το Νότιο Σουδάν, περνούσαν από το Σουάκιν για να πλεύσουν προς το επίνειο της Μέκκας, την Τζέντα, όταν ήθελαν να πάνε στο Χατζ. Η Σαχάρα ήταν ισλαμική και ειρηνική γη, ενώ η Μεσόγειος επικίνδυνη θάλασσα εξαιτίας των ισπανο-οθωμανικών ναυμαχιών.

 

Εννοείται ότι τους τελευταίους προ-αποικιακούς αιώνες το Σουάκιν, όπως κι η Αίγυπτος, το Σουδάν, η Ερυθραία, εκτάσεις της Αβησσυνίας, κι απέναντι η αραβική χερσόνησος κι η Υεμένη, κλπ) ήταν εκτάσεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Και πιο πέρα, όλα τα σομαλικά κι ανατολικά αφρικανικά σουλτανάτα αναγνώριζαν τον σουλτάνο της Πόλης ως την κεφαλή του ισλαμικού κόσμου. Η τοπική εξουσία στη Ζανζιβάρη, στις ακτές της Τανγκανίκας, της Κένυας, της Μοζαμβίκης, και στις Μαλβίδες ήταν στο όνομα των Οθωμανών.

 


Και όλα τα οθωμανικά κτήρια στο Σουάκιν καταστράφηκαν στις μάχες των Άγγλων με τους Σουδανούς Μπέτζα κι όσους είχαν έρθει από το βόρειο Σουδάν που υποστήριξαν τον Μάχντι στα 1880 και 1890.

 

Εξεπίτηδες οι Άγγλοι κατέστρεψαν το Σουάκιν για να υποχρεώσουν τους Μπέτζα να υποχωρήσουν στα βουνά και να ελέγξουν οι ίδιοι την παραλία με ενισχύσεις από την Αίγυπτο (Σουέζ). Έχε υπόψει σου ότι οι Άγγλοι είχαν τότε πρόσβαση στα μέρη αυτά από ξηράς μόνον, από το βόρειο Σουδάν και την Αίγυπτο.

 

Σουάκιν, ο Ανατολιστής Μουχάμαντ Σαμσαντίν Μεγαλομμάτης, κι η επιστροφή από την Λήθη

Όπως και νάχει το πράγμα, το Σουάκιν είχε ξεχαστεί κι ελάχιστοι γνώριζαν τους Μπέτζα πέραν ίσως από ελάχιστους ειδικούς και μερικές μυστικές υπηρεσίες λίγων, μεγάλων, αποικιακών χωρών.

 

Όταν έφτασε εκεί ο Μεγαλομμάτης το 1992, όλο το νησί ήταν σε οικτρά ερείπια κι ο μικρός οικισμός στην παραλία απέναντι (στην ηπειρωτική γη) δεν είχε πάνω από 1000 κατοίκους. Ούτε λιμάνι είχε ακόμη φτειαχτεί, ούτε βαπόρια μπορούσαν να δέσουν. Ελάχιστα είχαν δημοσιευτεί σχετικά. Η χολέρα των Γάλλων, Άγγλων κι Αμερικανών αποικιοκρατών ήθελε τον τόπο εκείνο ξεχασμένο από όλο τον κόσμο.

 

Το 1993 ο Μεγαλομμάτης έγραψε ένα άρθρο στα ελληνικά για το Σουδάν (στο Τρίτο Μάτι) που μάλιστα μεταφράστηκε και δημοσιεύθηκε και στα αραβικά από Σουδανούς αντικαθεστωτικούς που τύπωναν στην Αθήνα μια εφημερίδα στα αραβικά. Στο άρθρο του αυτό αναφέρθηκε και στο Σουάκιν. Αλλά κανένας δεν έδωσε σημασία.

 

Το άρθρο του κ. Μεγαλομμάτη που μετέφρασαν στα ελληνικά Σουδανοί που μένουν στην Ελλάδα αλλά δεν έσωσαν να προσέξουν οι ανάξιοι κι αμόρφωτοι πανεπιστημιακοί, διπλωμάτες, στρατιωτικοί και κυπατζήδες.

 

Ο ίδιος ο Μεγαλομμάτης μου είπε ότι, όταν διορίστηκε καθηγητής στην Τουρκία, έβαλε ως στόχο να μιλάει στον όποιο έβλεπε για το Σουδάν και το Σουάκιν. Αν και ήταν περιζήτητος στα μεγάλα κανάλια κι εφημερίδες (μόνο, τεράστιο πρωτοσέλιδο και συνέντευξη στην Türkiye την 1/1/1994), ο ίδιος έδινε προτεραιότητα στους ξένους (Πακιστανούς, Αζέρους, Παλαιστίνιους και Σουδανούς) φοιτητές του και μιλούσε για ώρες στα ραδιοφωνικά προγράμματα των Σουδανών φοιτητών που οι ίδιοι είχαν ξεχάσει το Σουάκιν!

 

Ο ίδιος είχε μια τάση πάντοτε να συνδέει την Αρχαία Ιστορία με την Πολιτική και τη Γεωστρατηγική και μέσα από τις γνώσεις του ανεδείκνυε την τεράστια σημασία του Σουάκιν. Είχε μιλήσει σε όλα τα κορυφαία άτομα της πολιτικής, του στρατού, των πανεπιστημίων, και της διπλωματίας της Τουρκίας για το Σουάκιν.

 

Τον πίεζαν να πάρει τουρκική υπηκοότητα και να γίνει βουλευτής της Τανσού Τσιλέρ αλλά εκείνος (που την αντιπαθούσε – και το τι μου έχει πει γι αυτήν δεν περιγράφεται! Τη θεωρεί μια γελοία κυρα-Κατίνα!) εύρισκε προσχήματα για να το αποφεύγει και προτιμούσε να καλλιεργεί τις σχέσεις του με τον Νετσμετίν Ερμπακάν, αν και βέβαια το κεμαλικό κατεστημένο ήταν αυτό που τον προωθούσε κι όχι οι σιωνιστο-κίνητοι ισλαμιστές (ο Ερμπακάν δεν ανήκε σε κείνους αλλά και δεν κατάφερε ποτέ να τους ελέγξει). Πολλά μεσολάβησαν έκτοτε, ο Μεγαλομμάτης έφυγε από την Τουρκία, όταν έπεσε ο Ερμπακάν, αλλά φαίνεται έμεινε εκεί όλο το έργο του.

 


Και πιο πρόσφατα, όταν στο παρασκήνιο της Τουρκίας ανέβηκαν οι ψευτο-κεμαλιστές εθνικιστές και παραμέρισαν τις ισλαμιστικές βλακείες, την άγνοια και την τύφλα του Ερντογάν, καθιστώντας τον υποχείριο, κάποιοι βρήκαν τις παλιές προτάσεις του Μεγαλομμάτη για την ανάδειξη του Σουάκιν σε κέντρο της Ερυθράς Θαλάσσης σε κάποιο συρτάρι, τους ταίριαζε και στις περιστάσεις (γιατί η Τουρκία έχει πρόσφατα αρπαχτεί άσχημα με Σαουδική Αραβία και χειρότερα με τα Εμιράτα που έχουν υπογράψει συμφωνία για ναυτικές βάσεις στην διπλανή Ερυθραία), και πέταξαν τον φάκελλο στο τραπέζι του Ερντογάν με την ένδειξη “şimdi”!!!

 

Σουάκιν, Τουρκία, Ερυθρά Θάλασσα, και Γεωστρατηγική

Δεν έχω μιλήσει πρόσφατα με τον Μεγαλομμάτη για το θέμα, ούτε στην Ασία τον Γενάρη, ούτε τώρα. Αλλά ξέρω από τις παλιότερες συζητήσεις μας ότι ήδη κάποιες τουρκικές αρχαιολογικές υπηρεσίες βρίσκονταν στο Σουάκιν από δω και περίπου 10 χρόνια. Όμως, από το τι μου είχε πει καταλαβαίνω ότι αυτό δεν είχε σχέση με τις τουρκικές κυβερνήσεις, αν κι οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες θα πρέπει να ήταν παρούσες.

 

Beit-Khorshid-Effendi House – Το σπίτι του Χουρσίντ Εφέντη

 

Δεν μπορώ να ξέρω τι χειρισμούς θα κάνουν εκεί. Η προς αναστήλωση και ανοικοδόμηση περιοχή είναι τεράστια κι όχι μόνο στο νησί αλλά και στην ηπειρωτική παραλία. Θα απαιτήσει τεράστιο αριθμό ειδικών και μόνιμη εγκατάσταση. Θα κακοπεράσουν βέβαια!

 

'Coral building' - Ένα σπίτι κρισμένο εξολοκλήρου από κοράλλια


Ο Μεγαλομμάτης μου έχει εξηγήσει τι εστί 100% υγρασία – κατάσταση που έζησε εκεί! Καθήμενος σε παραλιακή ψαροταβέρνα στο Πορτ Σουντάν βράδι στις 11 κάτω από έναστρο ουρανό, άρχισε να τρώει στο κεφάλι … σταγόνες!!!! Η υγρασία στο 100% γίνεται βροχή! Σαν ψιχάλα!!!

 


Βέβαια τα αρχαιολογικά μπορούν να είναι τα εκεί … εισαγωγικά. Μια τουρκική ναυτική βάση εκεί σβύννει ολότελα την αξία του καναλιού του Σουέζ και ενός ενδεχόμενου κλεισίματος.

 

Σημειώνω ότι δεν χρειάζεται να πάρει η αιγυπτιακή κυβέρνηση απόφαση να κλείσει το κανάλι του Σουέζ ώστε αυτό να … κλείσει!

 

Μπορεί να συμβεί και αλλοιώς:

 

Να αποσχιστεί ολόκληρο το Σινά ως κράτος βεδουΐνων ισλαμιστών.

 

Ποιος μπορεί να θέλει κάτι τέτοιο;

 

Προφανώς το Ισραήλ!

 

Είναι υπόθεση που έχει έρθει στο προσκήνιο εδώ και … 4 χρόνια σαν απάντηση στον κρετίνο καραγκιοζοπρόεδρο Σίσι που θέλησε να πάρει την εξουσία σε μια χώρα που βαδίζει, όπως το Ηράκλειον, για απόλυτο ναυάγιο και πρώτο πάτο στον βυθό της Ιστορίας!

 



Έχω μάθει να διαβάζω τον Μεγαλομμάτη σωστά: κύτταξε τι γράφει ήδη το 2014:

 

1) https://megalommatis.wordpress.com/2014/10/26/what-egypt-needs-now-part-i-sinai/

2) https://megalommatis.wordpress.com/2014/10/27/what-egypt-needs-now-part-ii-an-existential-threat-must-be-thwarted/

 

Τους λέει ότι, για να σώσουν τη χώρα τους και να την κρατήσουν ακέραιη, πρέπει να κάνουν ένα δεύτερο κανάλι από Μεσόγειο σε Ερυθρά Θάλασσα σχεδόν κατά μήκος των αιγυπτοϊσραηλινών συνόρων! Σηκώνει τόσο ψηλά τον πήχυ που είναι σαν να τους λέει:

 

"Το χάσατε το Σινά ήδη".

 

Το Τζαμί Ελ Γκέιφ

Πρόσοψη του Διοικητηρίου (Μουχαφάδα)

 



 

Η ελληνική καταγωγή του Σουάκιν: Πτολεμαΐς Θηρών – πτολεμαϊκή αποικία στην Ερυθρά Θάλασσα

Τώρα θα πάρει η συζήτηση μια ανατριχιαστική διάσταση διότι θα φέρω στο τραπέζι και άλλα που έχει γράψει ήδη από το 1994 ο κ. Μεγαλομμάτης και μάλιστα σε βιβλία!

 

Το Σουάκιν έχει ιστορία που πάει πολύ πιο πίσω από τα ισλαμικά χρόνια! Και η προϊσλαμική ιστορία του είναι ….. εξ ολοκλήρου ελληνική!

 

Κι αυτό παραμένει άγνωστο στους δήθεν μορφωμένους δήθεν πατριώτες ψευτο-πανεπιστημιακούς, στους γύφτους πολιτικούς, και τους ξεφτυλισμένους κι  αμόρφωτους δημοσιογράφους. Κι αυτό δείχνει πόσο ψεύτικη είναι και η ελληνική ιστορία που διδάσκουν στη σκουπιδο-χώρα Ελλάδα και ο δήθεν εθνικισμός τους τον οποίο επικαλούνται: όλα αυτά δεν είναι απλώς ψέμματα (κι αν θα ήταν, θάταν πάλι καλά), αλλά είναι τα καλά προπαρασκευασμένα ψέμματα που διέδωσαν στην Ελλάδα Γάλλοι, Άγγλοι κι Αμερικανοί πανεπιστημιακοί και διπλωμάτες, δηλαδή η παραχάραξη της Ιστορίας και τα ψέμματα που συνέφεραν την Γαλλία, την Αγγλία και την Αμερική και που ζημιώνουν την Ελλάδα.

 

Κι αν είναι κάποιος σωστός κι αληθινός στο ενδιαφέρον του ως προς κάτι, τότε ξέρει όλα τα στοιχεία αυτού που τον ενδιαφέρει και τα αξιολογεί ανάλογα.

 

Οπότε, όπως οι Σάρδεις είναι πιο σημαντικός τόπος για τους Ίωνες από την Δωδώνη, κι η βασιλική Αλεξάνδρεια είναι πιο κρίσιμος και καθοριστικός τόπος για τους Έλληνες από το σκουπίδι Αθήνα, έτσι κι είναι το Σουάκιν πιο σημαντικό για μας από την Μινωϊκή Κρήτη που ήταν ένας μη ελληνικός τόπος κατοικημένος στην 2η προχριστιανική χιλιετία από χαμιτικά, σημιτικά, και λουβιτικά-καρικά ανατολιακά φύλα.

 

Το Σουάκιν λοιπόν δεν είναι άλλο από την Πτολεμαΐδα Θηρών, δηλαδή πτολεμαϊκή αποικία στην παραλία της αρχαίας Αιθιοπίας (δηλαδή του σημερινού Σουδάν γιατί το σύγχρονο κράτος της Αβησσυνίας είναι ψευδεπίγραφο και ψευδώς αποκαλείται Αιθιοπία).

 

Το αρχαίο κουσιτικό κράτος της Αιθιοπίας που είχε πρωτεύουσα την Μερόη κοντά στο σημείο που ο Νείλος ενώνεται με τον Άτμπαρα παραπόταμό μου (και όπου βρίσκεται και η ομώνυμη πόλη) έλεγχε τεράστιες εκτάσεις του σημερινού Σουδάν και του Τσαντ, αλλά ως ηπειρωτική δύναμη είχε ελάχιστο ενδιαφέρον για την Ερυθρά Θάλασσα και δεν έλεγχε τα παράλια του σημερινού Σουδάν.

 

Εκεί οι Πτολεμαίοι (που είχαν καλές σχέσεις και συνθήκη ειρήνης με την Μερόη) ανήγειραν ακριβώς στο χώρο του σημερινού Σουάκιν την Πτολεμαΐδα Θηρών, δηλαδή την πόλη των Πτολεμαίων Κυνηγών που ήταν τόσο πτολεμαϊκό έδαφος όσο κι η κάθε γωνιά της Αιγύπτου. Εκεί φόρτωναν σε σκάφη τους ελέφαντες που είτε οι ίδιοι κυνηγούσαν στα ενδότερα είτε αγόραζαν από τους Μεροΐτες Σουδανούς.

 

Αυτοί οι ελέφαντες έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην μακροημέρευση του πτολεμαϊκού κράτους που ήταν στρατιωτικώς πολύ υποδεέστερο των Σελευκιδών της Αντιόχειας και, για να ανταπεξέλθει στις μάχες, χρησιμοποιούσε εξημερωμένους κι εκπαιδευμένους ελέφαντες που προκαλούσαν πανικό στις τάξεις του αντίπαλου στρατεύματος.

 

Νοτιώτερα από το τελευταίο παράλιο τμήμα της αιγυπτιακής επικράτειας, την Βερενίκη (σήμερα Μπερνίς και Ρας Μπανάς), και βορειώτερα από το μόνο αβησσυνικό λιμάνι στην Ερυθρά, την Άδουλη (κοντά στην Μασάουα / Ματσίχα στα τιγκρέ), η Πτολεμαΐς Θηρών αναφέρεται στον Περίπλου της Ερυθράς Θαλάσσης που έχει εκδώσει με τεράστιο σχολιασμό ο Μεγαλομμάτης το 1994.

 

Σχετικά:
https://periplusmariserythraei.wordpress.com/2017/06/09/περίπλους-της-ερυθράς-θαλάσσης-εξώφυ/

σελ. 24-37

 

https://periplusmariserythraei.wordpress.com/2017/06/09/περίπλους-της-ερυθράς-θαλάσσης-εισαγ/

σελ. 72-90

 

https://periplusmariserythraei.wordpress.com/2017/06/09/περίπλους-της-ερυθράς-θαλάσσης-σχόλι/

σελ. 151-153

 

Ο τόπος δεν έχει ακόμη ανασκαφεί, και φυσικά εφόσον την έκταση την αγόρασε η Τουρκία, το ενδιαφέρον θα πέσει στις αναστηλώσεις των οθωμανικών κτηρίων.

 


Έτσι, θα χαθεί για πάντα το νοτιώτερο τμήμα γης όπου για αιώνες (3ο προχριστιανικό με 5ο-6ο χριστιανικό) οι περισσότεροι από τους κατοίκους ήταν ελληνόφωνοι. Η Πτολεμαΐς Θηρών ήταν τόσο ελληνική όσο η Κρήτη ή η Κύπρος της Ύστερης Αρχαιότητας και των Χριστιανικών Χρόνων.

 

Αλλά η χώρα που δεν θέλησε τον Μεγαλομμάτη για υπουργό Παιδείας, Εξωτερικών κι Αμύνης στη δεκαετία του 80 και για πρωθυπουργό το 90, καλά θα κάνει να πάψει να υπάρχει.

 

Διάβασε εδώ τι απαντάει σε δικό μου σχόλιο για τους ‘Κούρδους’ ο Κιτσίκης στο μπλογκ του σχετικά με τον Μεγαλομμάτη – που γνωρίζονταν στα τέλη 80 – αρχές 90:

 

“Πράγματι φείλω ν επ τι Κοσμς Μεγαλομμάτης εναι π τος λαχίστους λληνες πιστήμονες πο κατέχουν ες βάθος τν στορία τς ερύτερης Μέσης νατολς πο τ πιθάνου μετριότητος γραικυλικ κλμα τς χώρας μας δν μπόρεσε ν ξιοποιήσ. Δημήτρης Κιτσίκης”

http://endiameseperiochenea.blogspot.com/2018/02/405.html#comment-form

 

----------------------------------------------------------


Aristeidis Lykas

Ενδιαφέροντα. Ειδικά αυτά για τους Μπέτζα. Ποιος Ελληνας της αρχαιότητας έγραψε για αυτούς;

 

Οι Ρωμιοί της Ανατολής – Greeks of the Orient

Ηρόδοτος, Στράβων, Πλίνιος (Historia Naturalis).

 

Την Βλεμμυομαχία έγραψε ο Ολυμπιόδωρος των Θηβών (της Αιγύπτου) –

https://en.wikipedia.org/wiki/Olympiodorus_of_Thebes

 

Αυτός έζησε στην Ύστερη Αρχαιότητα όπως κι ο Ηλιόδωρος που έγραψε τα Αιθιοπικά:

https://en.wikipedia.org/wiki/Heliodorus_of_Emesahttps://en.wikipedia.org/wiki/Aethiopica

 

Για τους Βλέμμυες υπήρξε και μεγάλη μυθολόγηση ως Στερνοκέφαλοι αλλά αυτό είναι άλλο τεράστιο θέμα. Πρόσεξε κάποια στοιχεία εδώ:

https://en.wikipedia.org/wiki/Blemmyes

 

Για την Βλεμμυομαχία:

https://www.romanarmytalk.com/thread-15784.html

http://www.late-antique-historiography.ugent.be/database/works/825/

 

Για την Πτολεμαΐδα Θηρών:

https://it.wikipedia.org/wiki/Tolemaide_Terone

https://en.wikipedia.org/wiki/Ptolemais_Theron

 


Για την ολοένα αυξανόμενη γεωστρατηγική σημασία της Ερυθράς Θαλάσσης και τις δυνατότητες ρωσσικών και τουρκικών βάσεων στα παράλια του Σουδάν:

Конфликт в Красном море и «вокруг него»!

Conflict in the Red Sea and “around it”!

https://inosmi.ru/politic/20171229/241119995.html

 

Базовый прием: Судан шантажирует США Россией

Basic Reception: Sudan blackmails US by Russia

https://social.pravda.ru/blog/43737696758/Bazovyiy-priem:-Sudan-shantazhirUyet-SSHA-Rossiey?utm_campaign=transit&utm_source=main&utm_medium=page_0&domain=mirtesen.ru&paid=1&pad=1

 

Судан заявил о готовности разместить российскую военную базу в Красном море

Sudan announced readiness to deploy Russian military base in the Red Sea

http://www.ntv.ru/novosti/1956225/

 


Η Μάχη της Γκεμάιζα, Σουάκιν 20 Δεκεμβρίου 1889


Το περίφημο σπίτι του Οσμάν Ντίγκνα (1840-1926) κορυφαίου μαχντιστή



Το νησί του Σουάκιν ως τόπος καραντίνας

Σουάκιν 1928

Σουάκιν 1936

 

Επιπλέον:

Architecture and ornaments of Suakin city, civil architecture

http://sudapedia.sd/en/content/354

 

Türkiye Kızıldeniz’de dengeleri alt üst etti

http://www.habervitrini.com/gundem/turkiye-kizildeniz-de-dengeleri-alt-ust-etti-915643

 

Archaeological Work at Suakin, Sudan | 2013

https://maxvanberchem.org/en/scientific-activities/projects/archeology/11-archeologie/57-archaeological-work-at-suakin

 

 




Το Μιχράμπ του Τζαμιού – Οι μουσουλμάνοι του Σουάκιν ακολουθούσαν την σχολή Σαφεΐ.

 

Το τελωνείο

 

Επιλεγμένη αρθρογραφία Μ. Σ. Μεγαλομμάτη:

https://www.academia.edu/34398553/Fake_Sudan_Real_Ethiopia_and_Fake_Ethiopia_Real_Abyssinia_what_is_at_stake

 

https://www.academia.edu/34406896/Sudan_Real_Ethiopia_Abyssinia_Fake_Ethiopia_Evil_Progeny_of_Pan-Arabism_and_Ethiopianism

 

https://www.academia.edu/34407589/Egypt_Ethiopia-Sudan_Abyssinia_the_Freemasonic_Orientalist_Fallacy_of_Ethiopianism_and_Nubia

 

https://www.academia.edu/35054078/Sudans_Beja_Blemmyes_and_their_Right_to_Freedom_and_Statehood_2006_

 

https://www.academia.edu/34398314/To_End_Khartoum_s_Tyranny_Sudan_Must_Be_Officially_Recognized_as_Ethiopia._HRW_Report_s_oversights

 

https://www.academia.edu/33678298/Avert_an_East_African_Islamic_Terror_Volcano_Break_down_fake_Ethiopia_

 

https://www.academia.edu/24644747/Yemen_s_Past_and_Perspectives_are_in_Africa_not_a_fictitious_Arab_world_by_Prof._Megalommatis

 

https://www.academia.edu/34046949/Kushitic_Oromos_Ancestry_in_Ethiopia_Ancient_Sudan_and_Semitic_Amharas_and_Tigrays_Abyssinians_Ancestry_in_Yemen

 

https://www.academia.edu/35045597/The_Secret_Reasons_of_the_Darfur_Genocide_fake_Arabic_imposed_on_Non-Arabs_2006_

 

https://www.academia.edu/26208532/Abyssinia_Ethiopia_Axum_Meroe_Yemen_History_and_Modern_Politics_-_by_Prof._M._S._Megalommatis

 

https://www.academia.edu/24488812/Ancient_Harbours_of_Northern_Somalia_and_Colonial_Anti-African_Historiography_-_by_Prof._Muhammad_Shamsaddin_Megalommatis

 

https://www.academia.edu/24476819/Somalia_the_Other_Berberia_Abyssinia_Yemen_and_the_Periplus_of_the_Red_Sea_by_Prof._M._S._Megalommatis

 

https://www.academia.edu/24476749/Somalia_as_Part_of_the_East_West_Trade_during_the_Antiquity_by_Muhammad_Shamsaddin_Megalommatis

 

https://www.academia.edu/23145558/Prof._Muhammad_Shamsaddin_Megalommatis_Colonial_Biases_in_Support_of_Barbaric_Arabia_and_Against_Civilized_Yemen

 

https://www.academia.edu/22864338/Socotra_Dioskouridou_Island_Exemplary_Multicultural_Society_of_Past_Times_By_Prof_M_S_Megalommatis

 

https://www.academia.edu/23432753/Voice_Finfinne_Organization_-_Interview_with_Professor_Muhammad_Shamsaddin_Megalommatis_on_the_Oromos_Ethiopia_Sudan_Abyssinia_and_East_Africa

 



Η Πύλη του Σουάκιν αναστηλωμένη με τουρκικά χρήματα

Τι αναστήλωσε ο Ερντογάν στο Σουάκιν;

Την πύλη του Κίτσενερ, όπως έλεγαν πιο παλιά οι ντόπιοι.

Δηλαδή εκδούλευση στη μνήμη των Άγγλων αποικιοκρατών προσέφερε, όχι στην ντόπια παράδοση των Μπέτζα που φυσικά ακόμη και σήμερα θυμούνται και μισούν τον σφαγέα 'λόρδο' Κίτσενερ.



Έτσι έκαναν οι Άγγλοι το Σουάκιν. Το να ανοικοδομήσεις το Σουάκιν χωρίς να τους καταγγείλεις δημόσια είναι δώρον άδωρον. Χάρη τους κάνεις. Κρύβεις τα αίσχη τους.