Canaanites and Phoenicians in Western Mediterranean and Northwestern Africa during the 2nd millennium and the 1st half of the 1st millennium BCE (Chapter included in my book 'The Periplus of Hanno' / Book review: https://www.academia.edu/23363041/The_Periplus_of_Hanno_King_of_the_Carthaginians_and_explorations_of_West_Africa_before_2450_years)
Αυτό το κείμενο αποτελεί το πρώτο από τα δύο κεφάλαια του Ιστορικού Πλαισίου, το οποίο δημοσιεύθηκε στην νεοελληνική έκδοση του Περίπλου του Άννωνα την οποία δημοσίευσα σε ανεξάρτητο βιβλίο στις εκδόσεις Στοχαστής το 1991. Η πλήρης έκδοση περιλαμβάνει επίσης Πρόλογο, Εισαγωγή, Κείμενο, Μετάφραση, Σχόλια και ένα επιπλέον κεφάλαιο του Ιστορικού Πλαισίου. Χωρίς την κυριαρχική, καταλυτική και πολιτισμικώς καθοριστική παρουσία, ενέργεια, φαντασία και δημιουργία των Χαναανιτών και Φοινίκων στην Μεσόγειο, δεν θα υπήρχαν η Αρχαία Ελλάδα και η Ρώμη ως ιστορικές οντότητες.
Σχεδόν ταυτόσημοι και αλληλοεπικαλυπτόμενοι οι όροι ‘Χαναανίτες’ και ‘Φοίνικες’ προσδιορίζουν το ίδιο βορειοδυτικό σημιτικό έθνος και πολιτισμό σε διαφορετικές περιόδους: αποκαλούμε ‘Χαναανίτες΄ τους προγόνους των Φοινίκων και ‘Φοίνικες’ τους απογόνους των Χαναανιτών. Ο όρος ‘Χαναανίτες’ καλύπτει την 3η και την 2η προχριστιανική χιλιετία μέχρι τις επιδρομές, αναστατώσεις και καταστροφές των Λαών της Θάλασσας (γύρω στο 1220-1180). Και ο όρος ‘Φοίνικες’ καλύπτει τον τελευταίο αιώνα της 2ης και ολόκληρη την 1η προχριστιανική χιλιετία.
Η αναγεννητική πολιτισμική ικανότητα των Χαναανιτών-Φοινίκων είναι μοναδική στον χώρο της Μεσογείου και άκρως εντυπωσιακή δεδομένου ότι τα βορειοδυτικά σημιτικά φύλα ουδέποτε δημιούργησαν μεγάλες οικουμενιστικές αυτοκρατορίες, όπως συνέβη στην Μεσοποταμία και στην Κοιλάδα του Νείλου. Έτσι, το τι ορίζουμε ως ‘φοινικικό αλφάβητο’ εμφανίζεται κατά τον 11ο προχριστιανικό αιώνα, αποτελεί όμως μία όλως εμφανέστατα και καθ’ όλα σχεδόν συνέχεια του χαναανικού σφηνοειδούς ουγκαριτικού (της Ουγκαρίτ/Ugarit) αλφαβήτου, το οποίο ήταν η κύρια αλλά όχι η μόνη χαναανική γραφή της 2ης προχριστιανικής χιλιετίας.
Η διάδοση του χαναανικού-φοινικικού αλφαβήτου σε άλλα έθνη είναι αυταπόδεικτη: η θέση των γραμμάτων στο αραμαϊκό, στο αρχαίο εβραϊκό. στο αρχαίο ελληνικό και στο λατινικό αλφάβητο είναι ακριβώς η ίδια με εκείνη την οποία τα γράμματα είχαν στο φοινικικό και ακόμη ενωρίτερα στο σφηνοειδές ουγκαριτικό αλφάβητο. Για φθόγγους μη υπαρκτούς σε μη σημιτικούς λαούς, τα υιοθετημένα γράμματα του φοινικικού αλφαβήτου είτε εξέπεσαν είτε χρησιμοποιήθηκαν αλλοιώς.
Έτσι, εάν σήμερα οι Ισραηλινοί, οι Νεο-‘Έλληνες’, και οι αραβόφωνοι της Συρίας και της Παλαιστίνης γράψουν τις γλώσσες τους με λατινικά γράμματα ή αν οι Ιταλοί και οι Ισπανοί γράψουν τις γλώσσες τους σε αραμαϊκά συριακά (από τα οποία προέρχονται τα αραβικά), όλοι στην ουσία γράφουν παραλλαγές του ίδιου φοινικικού αλφαβήτου, το οποίο είναι γραμμική αναπροσαρμογή του σφηνοειδούς αλφαβήτου της Ουγκαρίτ (σήμερα Ρας Σάμρα/Ras Shamra). Η Ευρώπη γεννήθηκε στις ακτές της Συρίας και αυτή η καθοριστική αλήθεια σε τίποτα δεν αλλοιώνεται από ο,τιδήποτε σκαρφίστηκαν οι Αρχαίοι Έλληνες ή ο,τιδήποτε κατέκτησαν οι Αρχαίοι Ρωμαίοι – απόγονοι των Τρωαδιτών.
Στα χρόνια πλέον του Τιβέριου και του Ιησού, οι Φοίνικες, οι Φιλισταίοι-Παλαιστίνιοι (ένα από τα φύλα τα οποία απαρτίζουν τους Λαούς της Θάλασσας), οι Ιουδαίοι, και οι Βαβυλώνιοι είχαν πλέον ολοσχερώς εξαραμαϊσθεί σε γλωσσικό, πολιτισμικό και εθνοφυλετικό επίπεδο.
Κατεβάστε το κεφάλαιο σε PDF:
https://www.academia.edu/49498788/Χαναανίτες_και_Φοίνικες_στην_Δυτική_Μεσόγειο_και_την_Βορειοδυτική_Αφρική_κατά_την_2η_και_το_πρώτο_μισό_της_1ης_χιλιετίας_πτεμ
